Dierencrematorium Oost Nederland

U kunt uw ervaring, gedicht, foto of unieke ervaring met uw huisdier plaatsen op deze website .

Mail deze naar This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it

----------------------------------------------------------------------------------

Als een schitterende pup bij ons gekomen
Als een flonkerende ster van ons heengegaan
Een newfoundlander waar men alleen maar van kan dromen
Jouw ster zal nu voor altijd hoog aan de hemel staan

Itam wat heb je ons 12 prachtige jaren gegeven
Samen te leven met jou was bijzonder fijn
We mochten geweldige tijden met je beleven
Je was een hond om trots op te zijn.

Lieve mensen van het HDC,
Bedankt voor de liefde- en respectvolle aandacht die jullie hebben gegeven met de crematie van onze Itam. Alles maar dan ook echt alles was perfect. We raken er niet over uitgesproken hoe bijzonder jullie omgaan met mens en dier. We vonden het erg fijn dat onze Toean (zoon van Itam) ook bij jullie nog even afscheid kon nemen. Dat heeft hem erg goed gedaan. We zijn blij dat we onze kanjer in jullie handen hebben gegeven. Het was een waardig en mooi afscheid.

Groetjes van Koos Dekker te Zwolle
----------------------------------------------------------------------------------------

Lieve Chagalle, op 18 juni 2000 kreeg ik jouw en was je ongeveer drie jaar. Nou was je op 18 juni, dus tien jaar mijn trouwe partner. Op 4 juli overleed je na een korte ziekte.

Hoewel je een aantal maanden al langzaam last ervan kreeg was er niets meer aan te doen. De laatste twee dagen waren wel moeizaam. Waardoor ik een moeilijke beslissing moest nemen om je te verlossen. Nu mis ik jouw schrale gemiauw, aanhankelijkheid, maar bovenal de liefde en genegenheid die je me gaf. Je was een fantastische poes die nooit ziek was in al die jaren, Altijd actief en levendig tot die laatste vier maanden. Je levenslustigheid nam af, maar je bleef van mij houden zoals je kopjes geven en aandacht vragen. Tot op het laatste moment bij de dierenarts was ik er ook voor jou, en ben ik bij je gebleven. Je hebt je ogen voorgoed in mijn armen gesloten.

Het moeilijkste was het afscheid van jou. Het was dat ik je in het huisdierencrematorium van Nijmegen wilde cremeren, maar ik mocht er onder geen enkel beding bij zijn. Het is daar onmogelijk om mee te gaan naar de crematieruimte, zeiden ze. Toen heb ik besloten om met het huisdierencrematorium "Oost Nederland" contact op te nemen. Toen op dinsdagmiddag 6 juli om 15.30 uur heb ik aldaar afscheid van je genomen. Een bijzonder mooi afscheid, maar wel erg emotioneel. Maar het heeft mij gesterkt dat ik je mocht begeleiden op de laatste weg, Ik heb je uit het asiel van Schoten ( Belgie) gehaald en je ook in het crematorium Oost Nederland te Deventer op de laate weg begeleid.

Beste mensen van het huisdierencrematorium Oost-Nederland van Deventer. Nogmaals wil ik jullie bedanken voor de mooie en respectvolle begeleiding en de tegemoetkoming in mijn verzoek om Chagalle

te mogen begeleiden tot het laatste. Het heeft mij enorm gesteund en gesterkt bij het verwerken van haar overlijden.

---------------------------------------------------------------------------------------

Ik wil nog even een mailtje sturen hoe we het ervaren hebben om Chico bij jullie achter te moeten laten.

We vonden het geweldig, de opvang en het netjes leggen van haar in de afscheidsruimte.
Mede hierdoor kunnen we het nog beter een plaatsje geven. Want dat is een fijn beeld wat je voor ogen hebt gekregen.
Ook de foto die u heeft gemaakt helpt ook met de verwerking. Echt super hoor. Zou zeggen, ga vooral zo door.
Ik zal jullie zeker aan bevelen mocht iemand een adres nodig hebben.

-----------------------------------------------------------------------------------------

Beste medewerkers,

Plotseling ging het heel veel slechter met mijn 20-jarige Poes Tijger.
Afgelopen donderdag heb ik haar dan ook in moeten laten slapen bij de dierenarts in Eerbeek na een goed - en overwegend gezond - leven.
Vrijwel niet ziek geweest, veel buiten kunnen lopen en gegeten wat mevrouw bliefte,
Toch overviel mij haar sterven; Tijger was het lieverlingspoesje van mijn man, die veel te jong overleed.
Tot het laatst toe bleef ze dan ook bij hem in de buurt toen hij bij ons thuis was opgebaard.
Een trouw beest, lief van karakter en gemakkelijk.

De manier waarop jullie het afscheid - en de plotselinge dood - hebben begeleid heeft mij getroffen.
Invoelend, warm en zoals je wilt dat het gaat of zoals je wenst dat het gaan moet.

Mijn hartelijke dank aan Baukje voor het ophalen van Tijger, de hartelijke woorden en de zorg aan haar besteed.
Een lieve mail van jullie toen ik het even niet helder had op de donderdagavond laat.

Geweldig!
.............. en dus van harte aanbevolen aan een ieder die zijn huisdier op een dierwaardige wijze wil laten cremeren.

Heel veel dank, Joke

---------------------------------------------------------------------------------------

Aan Mart van Hdc.

Wij willen je heel erg bedanken voor de goede zorgen.
Je had een luisterend oor, troostende woorden waar je wat aan had!
Jack lag er zo mooi bij toen we afscheid kwamen nemen, dat gaf me al een fijn gevoel, dat het ok is zo voor Jack.
Heel erg prettig dat ik overal bij mocht zijn,heel speciaal!

Jack is op 25-05-2010 overleden en is op 26-05-2010 gecremeerd.

Wij zullen Jackie enorm missen, vooral ik ( Betsie ), ik heb hem bijna 14 jaar gehad, het was een super lief sociaal vrolijk knuffelig hondje.
Ik heb mijn best voor Jack gedaan ondanks dat het onmogelijk was volgens de dierenarts om hem te laten opereren.
Het mocht niet meer baten, het doet me vreselijk, vreselijk veel pijn.
Ik hield zoveel van dat hondje!

Lieve Jackel, weet dat je voor altijd in mijn hart een heeeel speciaal plekje hebt, dank je wel voor al die fijne mooie jaren die je me hebt gegeven, ze waren heel bijzonder!
Ik hou van je met heel mijn hart en ik hoop dat je het heel erg fijn hebt, daar waar je nu bent.
We gaan elkaar weer terug zien en ik hoop dat je me dan in de armen vliegt met je balletje die ik je heb meegegeven!
Niet kapot maken hoor, denk eraan!
Ik heb je as een mooi plekje gegeven in de kast.
Je zit niet meer in dat blikje maar in een verzilverd potje met een bloemkransje met witte bloempjes.
Je foto staat erbij met een kaarsje, ik geef je elke dag een kus!
De leegte zal nooit meer opgevuld kunnen worden door een ander hondje.
Met Zoe gaat het goed, ze mist je denk ik wel, ze is rustiger dan anders en ze wil zelfs geen koekje, dat zegt heel wat voor Zoe.
het komt wel goed met haar, pas jij een beetje op haar?

Lieverd bedankt voor je knuffels en kusjes (likjes), je was en bent nog steeds mijn oogappeltje!!!
Dikke kusjes en megaknuffels van je mama!

Mart bedankt voor alles!

Groetjes, Betsie, Ronny, Tim

Aan het team van HDC-Oost
te Deventer,

Hierbij willen wij, mijn vrouw en ik het team hartelijk danken voor de goede zorg die wij hebben mogen ervaren
met het afscheid nemen van onze bandiet Maicky.
Hij had een respectabele leeftijd van 19 jaar en wij hebben lang van elkaar kunnen genieten.

Nogmaals HDC-Oost ga zo door op deze manier, jullie waren in één woord formidabel.

Onze dank hiervoor.

Lena en tony .

-----------------------------------------------------------------------------------

Ondanks dat we in november 2009 gehoord hadden dat onze grote poedel
Partout aan hartfalen leed kwam het einde maandagmorgen 17 mei 2010 toch
nog onverwacht snel. Hij mocht nog net op 1 mei 2010, 10 jaar worden.
Wat een leegte en verdriet als je een kameraadje verliest en je niets meer kunt doen dan hem een waardig einde geven.
Zowel bij de dierenarts als de crematie geef je in beide gevallen je vertrouwen aan andere mensen om jouw lieve hond met respect en liefdevol te behandelen in zijn laatste
momenten.
Beiden zijn afgelopen maandag rustig en waardig verlopen.
Het verdriet zal nog heel zwaar wegen het is leeg op de plek waar wij vanaf pup tot nu een geweldige hond aan hebben gehad.
Onze beide andere honden moeten ook aan die lege plaats wennen.

Partout was een echte roedelleider voor hun met een vriendelijk en open maar vooral eerlijk karakter altijd vrolijk en bereid om te spelen en aporteren.
De klik tussen ons was er vanaf het eerste moment wederzijds tot het laatste moment
Vertrouwen in elkaar, hoe mooi is dat. De herinneringen zullen de plaats van het grote verdriet moeten gaan innemen maar nu even de rust om de tranen te verwerken.
Ik wil jullie bedanken voor de rust en luisterend oor en dat ik Partout toch weer snel kon ophalen.
Dat gaf ons troost dat hij, zij het op een andere manier toch nog dezelfde dag thuis is gekomen.

--------------------------------------------------------------------------------------

Ook al zijn we nog niet zo lang thuis en is het nog wennen zonder Mouse hier om ons heen.. toch willen we graag onze ervaringen via deze weg met jullie delen.

Zes jaar geleden kwam Mouse bij mij wonen en vanaf de eerste dag was onze band heel erg hecht. Mijn eigen 'Dikkie Dik' was een zachte knuffel die graag alles samen met mij deed. We hebben de laatste weken genoten van onze tijd samen ondanks dat ze af en toe erg ziek was! Nadat ze rustig is ingeslapen wilde ik graag een waardig afscheid en na zoeken op internet vonden we jullie bedrijf.

We zijn met alle rust ontvangen, hebben mooi en rustig afscheid genomen, zijn steeds meegenomen in het proces voor zover we zelf wilden en hebben met een goed gevoel Mouse weer mee naar huis genomen. Een klein blikje met haar naam, een prachtig sieraad en een mooie steen met haar as als nagedachtenis.

We willen jullie heel erg bedanken voor de openheid, de rust en het waardige mooie afscheid van ons huisdier! De mooie plaats waar ze lag, de rust waarmee jullie alles uitleggen en vertellen en de lieve aai voor ons zo lieve huisdier heeft ons meer dan goed gedaan!

Daniëlle Rodenburg
Tiel, 15 mei 2010

Simba

Met veel verdriet hebben wij afscheid genomen van Simba.Hij is 8 1/2 jaar geworden.
Wij hebben hem met pijn in ons hart moeten laten inslapen omdat wij hem een pijnlijke lijdensweg door ziekte wilden besparen.
Wij hebben onze mooie blonde boef al met 7 weken in ons huis mogen verwelkomen en hoorde hij echt bij ons gezin.
Simba was een drukke hond, erg aanwezig en een mensen hond , hij wilde altijd graag onder de mensen zijn.
Met Simba kon je altijd lekker knuffelen, een mooie hond met zijn eigen karakter.
Simba gaf zoveel moois en liefd binnen ons gezin, het is een echte kanjer.
Dit is zo'n groot verlies........wat missen we hem.........
Simba....bedankt voor alle mooie jaren dat we samen
mochten zijn en van jou mochten genieten.
We zijn zo trots op jou....mannetje...

Mart en Nicolette van HDC- oost, bedankt voor jullie hartverwarmde en liefdevolle aandacht die wij kregen.
Jullie hebben alles keurig verzorgt en wij mochten overal bij zijn.
Dat geeft een gevoel van rust, wij zijn jullie dankbaar hiervoor.

Onze wegen scheiden zich nu even
en is het altijd veel te vlug
straks.....aan het eind van onze bestemming
zien wij elkaar weer terug

Simba......wij zullen jou nooit vergeten
heel veel kusjes xxxxxx van ons....voor jou
Lief ventje............Rust zacht................

Fam van den Brink
Apeldoorn 27-04-2010

Wij zijn op zaterdag 13 maart 2010 bij jullie geweest met onze trouwe viervoeter DORUS die wij op vrijdag 12 maart 2010 hebben laten inslapen.
Omdat ik (en ook mijn man) een bepaald idee hadden over hoe we het wilden heeft het even geduurd voordat we bij jullie uitkwamen.
In Amsterdam en omgeving moet je de hond afleveren en daarna terugkomen voor de as urn,en dat wilden wij dus ABSOLUUT niet.
Ik had de enorme behoefte om hem zelf weg te brengen, en het hele''proces''bij te wonen,en hem meteen weer mee naar huis te nemen.
Wat zijn wij blij dat we dat hebben gedaan ,en dat er bij jullie de mogelijkheid bestaat om rustig afscheid te nemen in een rustige ruimte.
Want na zoveel jaar onvoorwaardelijke liefde had onze DORUS dat verdiend.
Ontzettend bedankt voor alles en wij hopen dat jullie dit nog vele jaren blijven doen.

  Hallo,

Wij hebben onze lieve Nikky op 5 maart moeten laten inslapen. Ze was 1 maart 2010 maar liefst 17 jaar geworden.
Ze was erg oud.Maar we zullen haar zeker missen.
We hebben er voor gekozen om Nikky bij jullie te laten cremeren op 6 maart.
Wij hebben voor het plus pakket gekozen, omdat we drie kinderen hadden. We moeten toch een goed afscheid kunnen nemen.
Onze kinderen zijn 13 jaar, 10 jaar en 4 jaar. Ze zijn overal bij aanwezig geweest. Ook toen we Nikky in de oven hebben gelegd.
Ook zijn de kinderen erbij geweest dat we haar uit de oven hebben gehaald.
We hebben die dag geen van allen gehuild. Het was zo geweldig lief en erg vredig. Vooral de witte roosjes en het kaarsje wat jullie aanstaken voor Nikky vonden we heel erg lief. Ook de tijd die we kregen om nog een laatste aai en kus en knuffel te doen. Voor de kids erg belangrijk.De kinderen vonden het eigenlijk wel heel erg leerzaam hoe het ging. Je vertelde heel erg rustig wat er ging gebeuren.
Eigenlijk zijn we met veel spanning vertrokken 's morgens en met een goed gevoel weer terug gekomen. We weten heel erg zeker dat we Nikky mee hebben terug genomen in de urn.

Heel erg bedankt dat jullie dit voor ons en vooral voor de kinderen hebben kunnen doen.

Vriendelijke groeten,

Mariska, Charlotte, Kirsten
                     &
Dietmar en Hilda.

Wij willen jullie van harte bedanken voor alle goede zorg na het overlijden van onze lieve Steffie.
Na een moeilijke beslissing hebben wij onze Steffie in moeten laten slapen, wij wilden haar niet bij de dierenarts achter laten en niet wetende of het wel onze Stef is die wij mee terug krijgen in de urn.
Wij konden Steffie zelf op diezelfde dag nog naar jullie toe brengen en mochten overal bij zijn.
We hebben haar tot aan de oven begeleid en haar met een gerust hart door jullie in de oven laten leggen.
Toen de oven klaar was mochten we er ook bij zijn dat ze in de urn werd gedaan.
Daardoor weten wij zeker dat we onze lieve Stef mee terug naar huis hebben genomen.
Wij zijn jullie erg dankbaar voor de manier waarop jullie dit afscheid zo mooi en dragelijk hebben gemaakt.
Wij zullen haar verschrikkelijk missen.

BEDANKT
Vr. Gr, Fam. van de Haterd
en een poot van Micky en Naira

Beste Baukje (volgens mij),
bedankt voor de zorg voor mijn kat en ons.
Bij deze een afbeelding die ik n.a.v. de dag gemaakt heb.

Na 13,5 jaar om ons heen is ze er niet meer.
Ons maatje, makker, ons alles.

Het laatste halfjaar ging het bergafwaarts,
de laatste week was enorm zwaar voor haar.

Zo moeilijk als het ging, liep ze ons toch overal achterna,
zelfs wilde ze tot op de laatste dag mee naar boven.

Toen de dierenarts thuis kwam, ging ze uit zichzelf in
haar stoel liggen, haar kop op mijn hand.
Zo is ze ingeslapen, dicht bij ons.

We hebben haar naar HDC-Oost gebracht, dat hadden
we al afgesproken. Het begrip van de mensen daar is enorm groot.
Er was alle tijd om rustig afscheid van haar te nemen en ik ben tot
het allerlaatste moment bij haar gebleven.

Nu draag ik een hartje met een beetje as van haar iedere dag om mijn nek,
zo zal ze voor altijd dicht bij me zijn.
In de kamer staat een mooie urn en een prachtige foto van haar.

We zijn de mensen van HDC-Oost enorm dankbaar voor alles:
de kopjes koffie, de troostende woorden en,
iets wat we bij binnenkomst niet wilden geloven:
ondanks ons verdriet liepen we met een glimlach naar buiten,
zo was het goed!

Hallo,

ik ben op maandag 08-02-2010 bij jullie langsgekomen om mijn hond Zohra
bij jullie te laten cremeren.

Ik heb het pluspakket genomen en heb er totaal geen spijt van, het was een waardig afscheid
wat ze verdiende.

Het verdriet en gemis van Zohra zal altijd blijven maar het was ook één uit duizend.

Zohra heeft me in mijn leven door moeilijke momenten gesleurd; me trouw gebleven,
gesteund, kortom ze was er altijd voor me en daar ben ik Zohra heel dankbaar voor.

Vanaf ik Zohra had heb ik altijd gezegd dat ze gecremeerd zou worden en ik wilde dat zodat
ze altijd bij me zal zijn totdat ik erzelf niet meer ben zullen we samen uitgestrooid worden
zodat we altijd samen zullen zijn.

Wat jullie doen is gewoon schitterend; het omgaan met Zohra, mezelf, jullie hebben me ook
echt gesteund en ben blij dat ik vanaf het begin tot het einde bij Zohra heb mogen zijn
en alles mee heb kunnen volgen zover ikzelf wilde gaan.

Bedankt hiervoor, en ik heb het jullie al gezegd doe zo verder!!!

Zohra, je bent er altijd voor me geweest en ik zal je nooit vergeten.
Je was zo lief, aanhankelijk, speels, je was voor mij meer dan een trouwe vriend
en zal je nooit, maar ook nooit vergeten en heb je beloofd dat ik er altijd voor je zal
zijn en je zult ook altijd bij mij blijven.

Ik mis je enorm,...

Je baasje.

Steven, Belgie-limburg

Beste mensen van HDC,

Op 18 januari 2010 hebben wij onze lieve Maine Coon LIZZY moeten laten inslapen op ruim 7,5 jarige leeftijd. Ik heb die middag met jullie gebeld en afgesproken dat we de volgende dag met haar konden komen. Ik wil jullie bij deze nogmaals hartelijk danken voor de begeleiding en het luisterend oor. Natuurlijk was en zal er nog lang veel verdriet blijven, maar mede door jullie is het een waardig afscheid geweest. Ik ga niet uitgebreid in hoe e.e.a. op 19 januari is verlopen, dat hebben veel mensen voor mij op deze site al gedaan. Wat mij wel opvalt is dat iedereen zeer positief is en er een heel goed gevoel aan over heeft gehouden. Ik ben daar geen uitzondering in. Ik heb een mooie urn uitgezocht, helemaal in de (stoere) stijl van LIZZY. Als wij dit jaar gaan verhuizen kan ik haar meenemen en dat is voor mij een hele troost. Ik sluit twee fotootjes bij. Het was een lieve, prachtige poes en wij zullen haar nooit vergeten.

Nogmaals dank,
Marjon Roeten
Zwolle, 20 januari 2010

Beste Team van HDC Deventer,

Dit jaar hebben wij met pijn in ons hart afscheid moeten nemen van onze poes Saar en hond Bas.
In maart 2009 hebben wij voor het eerst kennis met jullie mogen maken.
Saar was erg ziek en om haar onnodig lijden te besparen hebben wij haar s'nachts om half een thuis laten inslapen.
Wij hebben de liefde, aandacht en verzorging van jullie als zeer prettig ervaren.
Jullie begrepen als geen ander wat een dier voor een mens betekend.
Met veel moeite en in overleg met onze dierenarts, hebben wij Bas maandag 30 november 2009 ook thuis laten inslapen.
Om twee lieve viervoeters in een jaar te verliezen valt erg zwaar.
Maar gelukkig hebben wij onder goede begeleiding van jullie alles tot een goed eind kunnen brengen.
We hebben ervoor gekozen om op Bas te wachten en hem meteen mee naar huis te nemen.
De verzorging en begeleiding van Bas zijn crematie ging met liefde en respect.
Het heeft ons ontzettend goed gedaan, om alles helemaal tot het eind zelf af te handelen.
Er is nu een grote stilte en leegte in huis.
Voor ons is het nog erg wennen dat Saar en Bas er niet meer zijn.
Ik kan niet anders zeggen dat jullie je beroep als 'Dierencrematorium' met respect en liefde uitvoeren.
Ga zo door en help mensen met jullie liefde en respect door een moeilijke periode heen.

Nogmaals bedankt namens Gerry Koerselman en Roswitha Waltmann uit Zutphen

------------------------------------------------------------------------------------------

15 maanden, nadat we onze bouvier Brenda bij jullie hebben laten cremeren, weer een berichtje over jullie geweldige verzorging van onze hond Taz.
Onze lieve Duitse dog Taz heeft gisterochtend heel vroeg in het bijzijn van mijn man en ik het leven verlaten,,
Ze zou in januari a.s 10 jaar zijn geworden, helaas door hartfalen is ze toch nog na ruim 2 maanden medicijn gebruik overleden, haar hart was echt op nu. Gelukkig hebben wij niet voor haar hoeven te besluiten. Taz heeft ons laten "weten’’ dat haar einde naderde en daarom werden we vroeg in de ochtend ‘’ gewekt’’ We gingen bij haar liggen en zagen dat het niet goed ging, na een paar minuten was het voorbij…….
Alsof het zo moest zijn, ze heeft op ons gewacht, is het niet geweldig??

Ook dit keer wilden we weer gebruik maken van jullie service. We hebben de dhr. Boes (Mart) gebeld en hij zou om 11.00 uur op zondag onze Taz komen halen. Hij was stipt op tijd en we hebben al onze wensen naar hem uitgesproken.
Hij nam net als toen met onze Brenda, alle tijd voor ons. Nadat we afscheid van haar hadden genomen,hebben we haar netjes in de auto gelegd.
Mart gaf ons de tijd en ik vroeg, doe je voorzichtig met haar? De blik in de ogen van Mart sprak voor zich, natuurlijk met alle liefde en respect zei hij, en dat wist ik ook wel, maar toch, je begrijpt wel wat ik bedoel…

Nadat hij wegreed kwam voor ons echt de stilte in huis, nu was er helemaal geen hond meer, toen Brenda overleed, was het ook heel stil, wat misten we haar, maar we konden nog troost krijgen van Taz…
Nu ook zij is gegaan is het huis echt stil en leeg………………………….

Vandaag om 12.00 uur werden we op verzoek van onszelf gebeld door Mevr. Bruinsma (Baukje) de crematie was begonnen,het ging nu definitief gebeuren om 13.30uur was ze "klaar’’…. Om half 3 hebben we haar weer opgehaald in een mooie asbus, 2 stuks, want tja, ze was een Duitse dog. Mevrouw heeft ons zelf nog een rondleiding gegeven en we mochten de oven zien,er lag natuurlijk op dat moment geen huisdier in, wat was het warmmmmm….

We willen jullie heel hartelijk bedanken voor de goede zorg van mijn lieve doggenmeisje Taz .Dat is gewoon geweldig,, Jullie begrijpen echt wat een mens voelt en denkt, als je met je huisdier bij jullie komt……
Nu hebben we dus geen hond meer, maar ik zal jullie echt aanbevelen bij de mensen als die ook afscheid moeten nemen van hun huisdier.. Nu staat ook Taz naast Brenda te pronken op ons dressoir.
Nogmaal bedankt voor de goede zorgen.

----------------------------------------------------------------------------

Met veel verdriet hebben wij afscheid genomen van Anna. Zij is 15 jaar geworden, wij hebben haar in laten slapen, omdat wij haar een pijnlijke lijdensweg door een ernstige nieraandoening wilden besparen.

Anna kwam uit het dierenasiel in Zwolle, zij was toen al 12 jaar.
Onze ervaringen met een ander dierencrematorium waren niet zo bevredigend. We wilden een respectvolle en liefdevolle crematie. Zoekend op internet kwamen wij terecht op de website van Huisdierencrematorium Oost Nederland. Onze eerste indruk was meteen goed. We werden hartelijk ontvangen met koffie en een luisterend oor. Anna was heel mooi opgebaard met haar lievelingsmuis, een brandend kaarsje en drie witte rozen. We kregen alle tijd om afscheid van haar te nemen. Wij hadden gekozen voor een individuele crematie op afspraak, omdat wij haar as graag meteen mee wilden nemen. Wij kregen uitleg over de crematie en mochten ook de oven zien. Wij kozen een mooie urn, waarin haar as werd gedaan. Met een verdrietig, maar voldaan gevoel verlieten wij het crematorium. Het afscheid was zoals wij in gedachten hadden……

----------------------------------------------------------------------------

Afgelopen zomer op de terugreis van vakantie zijn we langs het dierencrematorium in Deventer gereden om te kijken hoe alles in zijn werk gaat.
Want met honden van 14 en 15 jaar moet je toch voorbereid zijn op het onvermijdelijke .
Wat ons het meeste aansprak was de locatie, alleen een crematorium niet in combinatie met dierenopvang zoals ook voorkomt. Het idée dat naast de crematie honden blaffen stuitte ons tegen de borst..
Op 29-10-2009 kwam dierenarts Michiel v Zuijlen uit Oldenzaal bij ons thuis om onze ongeneeslijke Timbermuis van 15 jaar in te laten slapen.
Hij deed dat op zo`n waardige wijze ,dit vergeten wij nooit meer . Vooral de laatste spuit in de voorpoot getuigde van veel liefde en vakmanschap. Eerst werd een stukje poot kaal geschoren en daarna werd de spuit er heel voorzichtig ingezet.
Na 10 seconden was onze lieveling overleden. Dan nog even Does laten snuffelen aan het door de geest verlaten lichaam . Want als de geest weg is herkennen honden het niet meer als hond maar is het voor hen niet meer dan een vloerkleedje. En ze kijken er ook niet meer naar om. Michiel bedankt
Daarna zijn we met haar naar Deventer gereden . We hadden gekozen voor het pluspakket en daar zijn we achteraf erg blij mee.
De opvang was prima en de begeleiding respectvol. Het voordeel van zo`n individueel pluspakket is ,dat je na de crematie meteen de urn mee naar huis kunt nemen.
We zijn heel tevreden dat we voor deze weg gekozen hebben.
Wat me nog wel bezighoud is de gedachte dat wij als individu mogen en kunnen beslissen
over leven en dood van andere levende wezens.

Huub en Marijke Zurhorst
Denekamp
----------------------------------------------------------------------------

Onze lieve labrador Tessa.
Te jong gegaan,
Te jong gebleven,
We hebben je al onze liefde gegeven.

Iedereen zegt,
Dat jij nu in de hemel bent.
Een betere plek,
Je wordt er vast verwend.
Nee ik moet niet huilen,
Want ik weet dat jij van me houdt.
Maar ik zou alles ruilen,
Voor nog een seconde met jou!

Wanneer zie ik jou terug..
Mijn engel die over me waakt.
Wanneer zie ik jou terug..
Een ster die naar me knipoogt,
En me nooit verlaat,
Die elke avond aan de hemel staat.

Iedereen zegt,
Dat jij nu vast geen pijn meer voelt.
Weet iemand echt,
Wat men daar dan mee bedoelt.
Nee ik moet niet treuren,
Want ik weet toch jij ziet me graag.
Wat er morgen ook mag gebeuren,
Maar wie antwoordt echt op mijn vraag.

Wanneer zie ik jou terug,
Mijn engel die over me waakt.
Wanneer zie ik jou terug,
Een ster die naar me knipoogt,
En me nooit verlaat.
Die elke avond aan de hemel staat.

En als ik in mijn bed lig vannacht,
En als een nieuwe ster naar me lacht.
Weet ik dat jij voortaan altijd bij me bent,
k Heb jou herkend.

Wanneer zie ik jou terug,
Mijn engel die over me waakt.
Wanneer zie ik jou terug,
Mijn ster die naar me knipoogt,
En me nooit verlaat.
Die elke avond aan de hemel staat.

Door een noodlottig ongeval zijn wij onze allerliefste Tessa helaas verloren.
Wij hebben 5 jaar op en top van haar mogen genieten.
Ze was een rustige, lieve huishond en buitenshuis een top werkhond en maatje voor haar baas.
Na het ongeval kwam dus de vraag wat nu? HDC-oost gebeld en die kwamen gelijk naar ons toe.
We wilden nog graag afscheid van Tessa nemen, maar door het ongeluk werd dit moeilijk.
Toch heeft een medewerker van HDC er voor gezorgd dat ze er keurig bij lag, zodat afscheid nemen toch nog mogelijk was.
Na de crematie zijn wij als gezin naar het crematorium toe geweest en hebben daar in alle rust een urn uit kunnen zoeken.
Daarna hebben wij Tessa zelf in de urn mogen doen en konden we haar mee naar huis nemen.
Voor ons was dit alles een mooie afsluiting op een trieste gebeurtenis, maar door HDC is het voor ons was dragelijker geworden.
Onze ervaring in het algemeen over HDC-oost is dat je daar gewoon jezelf kunt zijn, je alle medewerking krijgt. En alle tijd en rust
om afscheid te nemen van je dierbare bezit. Wij willen HDC-oost hier dan ook ontzettend voor bedanken!

Tessa te jong, te vroeg, van jou kreeg ik nooit genoeg!
Lieve schat ik mis je, Paul.
3 kleine woordjes verscholen in een traan
3 kleine woordjes ik moet je laten gaan
3 kleine woordjes je weet wat ik bedoel
3 kleine woordjes verwoorden mijn gevoel
Ik mis je, Wilma.

Tessa, we zullen je nooit vergeten!
Dikke knuffel
Paul, Wilma, Jessica en Renate
Lochem 27 oktober 2009

----------------------------------------------------------------------------

Op woensdag 14 oktober hebben we onze fantastische Noorse boskat Floris laten inslapen.

Floris was al een tijdje ziek en we wisten dat dit moment eens zou komen.
Floris was een levenslustige kat, genoot van zijn maatje Bommel en was veel te vinden in onze tuin waar hij onder zijn favoriete conifeer zijn middagslaapjes deed. Floris was gek op kinderen en als die in huis waren dan was het feest!
Een tweetal jaren geleden werd bij hem HCM (een spierziekte aan het hart) geconstateerd. Hij vermagerde sterk. Toch bedierf dat niet zijn levenslust, hij bleef er vrolijk onder en bleef ons entertainen.
Nu hij er niet meer is laat hij een leegte achter, zowel voor ons als zijn maatje Bommel.

Lieve Floris,
Je hebt op ons beider harten flinke pootafdrukken achtergelaten.
Rust nu maar uit.

Onze welgemeende dank gaat uit naar Huisdieren Crematorium Oost Nederland voor de prettige wijze waarop zij het gehele crematie proces hebben begeleid.

Oktober 2009

Mary en Ben Mombarg

----------------------------------------------------------------------------

We wisten al een tijdje dat onze tijd samen met Vita, onze Saarloos Wolfhond, een einde naderde. De verlamming van Vita’s achterhand werd steeds erger en we wilden per se niet tot het uiterste (niet meer op kunnen staan, incontinentie etc.) wachten. Een moeilijke keuze en voor iedereen wellicht anders te wegen, voorop stond voor ons het respect dat wij vonden en vinden dat onze hond verdiende/verdient.

Ik was dus al eventjes gewend aan het idee en bereidde me voor door een plek voor haar te zoeken in onze tuin, in de buurt van onze Labrador. Twee jaar geleden overleden toen Vita tien was. Een paar jaar ouder dan Vita, maar zeker weten vanaf haar pup-zijn haar beste maatje.

Een beetje twijfel was er wel. Toen we een paar jaar geleden wilden verhuizen hebben we echt gespeeld met de gedachte om de Labrador op te graven en ‘’mee te nemen’’. Luguber?
Ik weet het niet. Vervelender lijkt het me om over een paar jaar bij je voormalige huis aan te moeten bellen en de bewoners te vragen of je even bij de plek mag mijmeren/herinneringen ophalen, misschien wel troost zoeken, waar je destijds je hond hebt begraven.
Nog even afgezien van het mogelijke antwoord: ‘’Oh waren dat die botjes, toen we bezig waren met ons extra schuurtje….we dachten al…! Neen, ja, die hebben we in de grijze container meegegeven…! Hoezo, luguber?

Mijn vrouw vertelde het. Deventer bezit sinds enige tijd een crematorium voor huisdieren, is dat niet wat voor ons? Nu heb ik het helemaal niet zo met cremeren, slechte ervaringen zijn daar ongetwijfeld debet aan, dus ik wiste het idee weer snel uit mijn hoofd. Maar het bleef knagen. Ik informeerde en door een toeval kwamen we in contact met een oud collega die deze weg wel had bewandeld met zijn hond. En positief was. Over de begeleiding en vooral op de manier waarop hij en zijn partner ‘hun’ inbreng hadden kunnen geven.
Alles blijkt mogelijk. Achterlaten bij de dierenarts, laten ophalen, afgeven bij de deur tot en met het er bij zijn van het begin tot het einde. Inclusief het in de oven leggen van het lichaam, inclusief het openen van de oven na de crematie. Alweer luguber? Neen, hoor, maar ook dat is natuurlijk naar ieders eigen gevoel.
Wij zijn van het begin tot het einde bij Vita geweest. Het was moeilijk, met een lach en –veel- traan. Maar het was respectvol en in ons tempo en op onze manier. Met gepaste steun van Mart en Baukje.
Vita staat straks buiten, bij de appel en de pruimenboom, ‘’bovenop’’ haar Labrador. En we nemen haar mee als we nog eens gaan verhuizen.

---------------------------------------------------------------------------------

Beste Mart en Baukje,

Afscheid nemen van mijn hond Erza was moeilijk. Door jullie goede zorgen voor dier én mens werd het draaglijker. Dat ik alle stappen van Erza’s crematieproces zelf mee mocht doen, gaf me een goed gevoel. Het was een mooi afscheid. Dank jullie wel.

San van Doorn Enschede

----------------------------------------------------------------------------
Lieve Buddy,

Ik wil je bedanken dat je ruim 11 jaar in mijn leven bent geweest.

Je was altijd vrolijk en duidelijk aanwezig.

Als ik thuis kwam van het werk was jij de eerste die aan de trap stond. Jij hebt mijn leven een extra invulling gegeven, ook al ben je door het vrouwtje in huis gehaald.

We hebben vooral van je genoten en je hebt heel veel mensen plezier gebracht. Je trok de aandacht door je speciale uitstraling, zelfs in het buitenland tijdens de vakanties kwamen mensen speciaal op jouw af.

Lieve Buddy, maatje van me, ik wil je ontzettend bedanken dat ik met je heb mogen trainen en samen met je heb kunnen werken als reddingshondenteam.

• Je bent vanaf 23 september 2000 t/m 2 april 2007 een goede en betrouwbare inzetbare reddingshond geweest. Door de problemen met je ellebogen zijn we met de inzetten gestopt.
• Je hebt deelgenomen aan ruim 50 inzetten om te zoeken naar vermiste mensen.
• In totaal zijn wij daarvoor samen 80 dagen volop met deze inzetten bezig geweest.
• Je bent in 7 landen actief geweest als reddingshond; Nederland, België, Duitsland, Frankrijk, Thailand, Maleisië en Malawi.
• Je hebt daarvoor meer dan 70 uur in het vliegtuig gezeten, nog veel meer uren waren we samen met de auto, wat je altijd erg leuk vond.
• Ook zijn we een week op een lawinecursus in Oostenrijk geweest en hebt in je leven meer dan 2000 trainingsuren gemaakt.
• Jij bent op plaatsen geweest waar veel mensen en honden niet eens komen of zelfs niet mogen komen.
• Jij hebt een druk, dienstbaar maar mooi hondenleven gehad. Samen hebben wij veel meegemaakt. Heel veel mensen zijn je dankbaar. Dank je wel lieve Buddy, dank je wel! Je blijft altijd in mijn hart, ik hou van je, geniet nu maar van je echte rust.

Je baasje.

----------------------------------------------------------------------------

BOENDI
Koud krijg ik het als ik er aan denk.
Mijn kind, mijn alles wat ik moest laten gaan.
Eerst dachten we een ontsteking maar later bleek dat er een tumor in zijn lichaam zat.
Nooit denk je aan laten inslapen want je wil het bij je houden.

De dag brak aan, een zwarte bladzijde in mijn leven.
Om 13.00 uur s middags kwam de dierenarts en om 13.18 uur lag hij in mijn armen te slapen en toen stond zijn hartje stil.
Dit is een vreselijk moment maar het ergste vond ik de eerste spuit die hij kreeg……
Huilen, verdriet, alleen, eenzaam, oneerlijk, boos…… mijn alles was weg….
Hij lag er zo mooi net of hij aan het slapen was, ik wilde wel mee….

Na even kletsen met elkaar en de emoties delen met mijn vader, moeder, zus en beste vriendin.
Een kopje koffie erbij en een leegte….
Had de dag ervoor gesproken met het team Crematorium Oost want alles moest geregeld worden en ik kon ten alle tijden komen.
We gingen met z’n vieren en Boendi (die bij mij lag) richting Deventer.
En toen we aankwamen voelde ik rust….

We werden zo hartelijk ontvangen en er werd geluisterd naar ons gevoel. Boendi werd zo mooi opgebaard met roosjes en een kaarsje.
Het schilderij blijft mij zo bij….. heel rustgevend. En de eigenaar en eigenaresse waren zo goed voor ons!
We kregen uitleg en mochten alles indelen zoals ik dat wou.
Zo fijn……….. ik mocht Boendi zelf in de oven leggen, misschien als je dit leest een vreselijk gevoel…… NEE een super gevoel en goed voor het verwerken.
Ook wist ik dat Boendi zijn as in mijn bakje zat.

Ik heb Boendi een heel fijn afscheid gegeven en vol respect met alle dank aan Crematorium Oost Deventer!
Hij heeft het verdient en heeft nu de rust… het was zo fijn…
Ik zou het iedereen aanraden! Ga kijken en beleef en voel…..
RUST!

Ik wil jullie persoonlijk nogmaals bedanken, door jullie gaat het verwerkingsproces beter, het kon niet mooier!

----------------------------------------------------------------------------

LUDO
Na onze goede ervaring met jullie willen we graag een referentie op jullie site zetten.

Zaterdag 18 juli 2009 overleed onze Drentse Patrijshond Ludo. Waarschijnlijk een hartstilstand. Hij heeft de mooie leeftijd van ruim 13 jaar bereikt.
We hebben altijd gezegd dat we hem zouden laten cremeren. Dus na de eerste emoties kwam de vraag: waar?
Het crematorium in de buurt was voor ons geen optie na het telefoongesprek. Bij de derde hadden we een goed gevoel en dat was het Huisdieren Crematorium Oost Nederland.
Maandag 20 juli reden we richting Deventer. Het goede gevoel van ons kwam uit. Prima ontvangst, goede uitleg, alle tijd (terwijl er diverse telefoontjes binnen kwamen), oprechte belangstelling. Het afscheid van Ludo was hier in goede handen. Na afloop nog even napraten, bakje koffie en het ontvangst van het asblik.
Een mooi afscheid van een mooie,trouwe en lieve hond. Dank jullie wel!

Dick Brouwer en Rita van Liere,
Wageningen.
----------------------------------------------------------------------------

Wat was ik verdrietig toen ik onze hond Bor moest laten inslapen op 7 juli 2009.
Overmand door verdriet zocht ik op Internet naar het dichtstbijzijnde crematorium, niet wetende hoe bijzonder mijn keus was.

Toen Mart me vertelde dat het mooie van zijn vak is om te zorgen dat mensen met een glimlach naar buiten gaan, bedacht ik me dat dat bij mij nooit zou lukken.

Nadat Bor thuis was opgehaald bleef ik met een naar gevoel achter, denkende dat hij in een koude koeling zou liggen.

Wat ben ik ontzettend blij dat ik op het allerlaatste moment toch de ingeving kreeg om nog een keer bij hem te kijken en dat daar nog de gelegenheid voor was.

Ik was totaal verbouwereerd toen ik zag hoe mooi Bor was opgebaard en hoe vredig hij erbij lag, met de rozen en het brandende kaarsje tussen zijn poten.
Dit heeft een indruk achter gelaten die ik nooit zal vergeten.

Ook de rondleiding die volgde gaf veel duidelijkheid en de persoonlijke aandacht van de familie en de duidelijk voelbare liefde voor hun vak voelde als een warme deken.

Ik heb in alle rust nog een keer afscheid kunnen nemen en de wetenschap dat ik tot het laatste moment bij Bor ben gebleven geeft een fantastisch gevoel van rust.

En..het is niet te geloven….ik ben, met Bor in een prachtige urn, met een glimlach naar buiten gelopen en denk er nog steeds met een glimlach aan terug.

Lieve mensen, ongelofelijk bedankt dat jullie dit afscheid zo onvergetelijk mooi gemaakt hebben.

----------------------------------------------------------------------------

Hallo,
Bij deze wil ik jullie nog hartelijk bedanken voor de goede zorgen van onze Smoke,
dat wij toch de mogelijkheid hebben gehad om afcheid te nemen van onze Smoke.
15 mei 2009 kregen wij te horen dat Smoke een tumor had bij de nieren.
Wij en Smoke hebben het nog 5 weken volgehouden.Smoke had er vrede mee.
Smoke werd maar 6 jaar 06-06-2003 20-06-2009.
Zaterdagavond belde ik jullie en werd perfect te woord gestaan,en we hebben een afspraak gemaakt voor
maandag 22-06-2009 om 11.30 uur
Bij aankomst werden wij netjes naar de ontvangstruimte gebracht, en Smoke werd klaargelegd in de afscheid ruimte.
In de afscheidstruimte,zag ik mijn Smoke daar liggen, wat een pijn en verdriet en tegelijkertijd dacht ik met de tranen
in mijn ogen,wat ligt hij daar mooi.
Echt hartelijk bedankt dat wij zo afscheid konden nemen van Smoke.
Wij kregen alle tijd en wat ook fijn was dat er toch ook mensen waren waar je je hart kan luchten,deed me goed...
Heel fijn was om alles gewoon met eigen ogen te kunnen zien en dat geeft een zeker gevoel dat het wel onze Smoke was.
Wij hebben een mooie buitenurn voor Smoke uitgekozen waarook onze andere 3 katten inkunnen als het zover is.
Dat geeft ons een fijn gevoel,komen ze toch weer bij elkaar in de toekomst...

Hartelijk dank voor jullie steun...
En bedankt dat wij zo afscheid konden nemen van Smoke

Met Vriendelijke Groeten
Martina Faneyte en Tom v den Hoogen
Apeldoorn-Noord

----------------------------------------------------------------------------

FESPER
Bij deze wil ik u nog heel hartelijk danken voor de prettige wijze waarop alles is verlopen.
Tijdens het pinkesterweekend moest ik helaas mijn kat Fester in laten slapen.
Daar het weekend was belandde ik ook nog eens met hem bij een “vreemde “ dierenarts.
Voor mij was het onmogelijk om Fester bij ons in de tuin te begraven.
Op dat moment wist ik even niet meer wat te doen.
Ik heb hem dan ook bij de dierenarts achtergelaten.
Dit gaf mij achteraf niet een goed gevoel en via een beetje googelen kwam ik op uw site terecht.
Ondanks dat het weekend was werd ik aan de telefoon zeer vriendelijk en begripvol te woord gestaan.
Dinsdag na de pinksteren is Fester, volgens afspraak, meteen opgehaald bij de dierenarts en gecremeerd.
Ik mis Fester nog steeds maar het is voor mij nu wel op een prettige manier afgesloten.

Met vriendelijke groet,

Tjitske van der Linde
Velp,16 juni 2009

----------------------------------------------------------------------------

Onderstaand op verzoek aan u gestuurd van Mirjam Neuteboom als dank voor alle goede zorgen tijdens de crematie van haar geliefde Storm.
Waarbij ze mij verzocht ook u beiden enorm te bedanken voor de opvang, begeleiding, uitleg en rust die een dergelijk emotioneel moment met zich meebrengt.
Met diervriendelijke groet Mark Erwin Vos

Houden van doet zeer

Je wilt er gewoon niet aan. Zo simpel is het. Waarbij het eigen egoïsme de boventoon voert. Niet willen kwijtraken. Niet willen toegeven.
Al die tijd samen geweest en gewoon gelachen en gerend. Lopen dollen en af en toe ook boos geworden. Maar ja aan het eind van de rit was het de enorme voldoening en liefde die het won.

Hoe kan het ook anders. Nooit werd er negatief over je gesproken. Nooit was er een oordeel of werd je minachtend aangekeken. Nee, elke blik was totaal open en voor de volle 100% gemeend.
De blijdschap bij elke ontmoeting was zo voelbaar. Die vreugde dat onbevangen gevoel. Dat gevoel van een wezen dat echt oprecht blij was dat jij thuis kwam.
En was je eens te laat………….who cares, ook dat werd simpel weggeveegd en vormde geen enkel obstakel.

Samen eten, samen slapen, samen wat hangen op de bank. Of buiten in het zonnetje liggen.
Was je down, dan was er altijd die kop. Die kus die je dan kreeg. Zonder dat jij daar om vroeg.

Die troostende blik die je kreeg op de momenten dat het allemaal niet leuk meer was. En onvoorwaardelijk was die steun die je dan kreeg.

Nee geen mening of vooroordeel die je stemming bederven kon. Gewoon open de wereld intreden en onbevangen genieten van die momenten die er waren.

Ja dat is de onvoorwaardelijke liefde van een dier.
Gisteren kon ik een vriendin tot steun zijn in haar afscheid van haar trouwe kameraad.
Vol warmte, liefde en onbevangenheid deelden ze samen 13 jaar.
Een jaar daarvoor verloor ze haar andere kameraad al, maar bleef ze steun houden aan die ene.
Die ene wiens naam ik ook zal noemen. Storm

Wat hebben wij mensen nog enorm veel te leren. Als we eerst maar eens leerden om te kijken.

----------------------------------------------------------------------------

Hierbij sturen wij jullie onze ervaring voor op jullie site.

Op 14 februari hebben wij afscheid moeten nemen van onze lieve hond Rasco.
Voor ons stond al snel vast dat wij hem naar jullie toe zouden brengen om hem een waardig afscheid te geven, dit omdat het lezen van de referenties op deze site ons een goed gevoel gaven.
Natuurlijk is het ook dan altijd afwachten wat je kunt verwachten maar 1 ding is zeker, jullie hebben ons ontzettend goed geholpen om onze lieve Rasco een heel mooi, liefdevol afscheid te geven.
Ondanks ons verdriet en het niet los willen laten, hebben wij toch een rustig gevoel gekregen door de manier waarop jullie met het hele proces om gingen en vooral ook dat wij konden voelen dat jullie erg veel om dieren geven.
Wij willen jullie nogmaals heel erg danken voor dit alles!!

----------------------------------------------------------------------------

Lady Vivian
STRAKS……
Als ik straks oud , ziek en zwak,
en pijn verjaagt de slaap,
als onrust neemt van mij bezit,
doe dan wat onvermijdelijk is,
en laat mij gaan…
de laatste goede daad.

Beslis voor mij
en wees niet laf.
Past eigenliefde bij
de vriendschap die ik gaf,
of uitstel tot het beter past
bij een verloren strijd?

Ik ben niet bang
tijdens die laatste gang.
Jij loopt niet weg:
je kijkt me aan,
je noemt me bij de liefste naam
en houdt me stevig vast.

Vandaag voor het laatst
groet ik je met mijn hondestaart…
Wat jij liet doen
deed je voor mij:
je hebt me nog meer pijn bespaard.
voor zinloos lijden mij bewaard.

Een zwaar besluit?
-nee, huil nu niet-
Een wijs besluit
dat werd gegrond
op een oud en uniek verbond:
jij bent mijn baas en ik jouw hond.

----------------------------------------------------------------------------

Kailash Forever together

Na ruim 11 jaar lief en leed gedeeld te hebben met mijn maatje Kailash, een zwarte shar-pei is er maandag 27 april 2009 een einde gekomen aan ons samenzijn.
Ik heb hem moeten laten gaan omdat er voor hem geen kwaliteit van leven meer was.
Mijn maatje heeft nooit iets laten merken, zo hard was hij voor zichzelf.
Maar zondag 26 april 2009 kon hij ineens niet meer eten en drinken en had ik het gevoel dat hij het opgegeven had.
Ik had me wel voorbereid dat het einde steeds dichterbij kwam, maar het was toch nog wel erg plotseling en ja hoe bereid je zoiets voor?

Ik ben die zondagavond gaan zoeken op internet, omdat ik toen al het gevoel had dat het helemaal fout was. (ik wist toen nog niet dat het een tumor was). Ik stuitte op verschillende website's van diverse crematoriums maar de openheid en warmte straalde alleen af van jullie website.
De keus was heel snel gemaakt, ookal was het bijna 120km rijden voor mij, alleen heen, dan dus ook nog 120km terug.

Ik heb die ochtend kontakt opgenomen met de vraag, hoe werkt het?
Ik werd heel vriendelijk en duidelijk te woord gestaan waardoor mijn goede keuze bevestigd werd.
Ik heb vervolgens een afspraak gemaakt met de dierenarts en bij HDC een onder voorbehoud afspraak voor de 5% kans dat hij toch weer mee naar huis kon, levend wel te verstaan.

Maar mijn vermoeden werd bevestigd, er bleek namelijk een tumor te zijn gegroeid op het achtereinde van zijn tong, waardoor eten en drinken niet meer mogelijk was en om 13.00uur is hij gestorven in mijn bijzijn.
Ik heb nog even mijn andere hond erbij gehaald om hem afscheid te laten nemen en ben vervolgens naar Deventer gereden en onderweg de afspraak bevestigd. Daar werd ik heel warm ontvangen en kreeg ik de tijd om afscheid te nemen. Hij kreeg een mooi plekje en er werden mooie rozen bij hem gelegd en een kaarsje gebrand.

Mart leidde me rond en vertelde me vervolgens stap voor stap wat er zou gaan gebeuren.
Ik heb in alle rust afscheid genomen en vervolgens is hij begeleid naar de oven.
Alles is gegaan zoals ik had gehoopt. Vredig, rustig en met respect.
Ik wist niet wat ik ervan moest verwachten en was daardoor best wel gespannen.
Maar door hun verhalen, ervaringen en de rust die ze uitstralen werd mijn spanning snel weg genomen en kwam mijn nuchterheid weer terug.

Het wachten, ongeveer een uur was zo voorbij doordat ze gezellig met me babbelden over van alles.

Het fijne van hun crematorium is dat ik hem gelijk weer mee mocht nemen na de crematie, ik weet hierdoor ook zeker dat de as die ik mee heb gekregen ook van mijn maatje is.
Dit was ook de grootste reden voor mij om naar het HDC te gaan.
Hij is gewoon weer thuis en in de tussentijd ben ik konstant bij hem geweest en ben ik mijn belofte aan hem nagekomen, 'ik laat je nooit meer in de steek, we blijven voor altijd samen'.
Dat is ook de reden waarom ik hem heb laten cremeren. Als ik er niet meer ben wil ik ook graag gecremeerd worden en samen met hem uitgestrooid worden op een plek die we allebei fijn vonden. Zo ben ik echt voor altijd samen met mijn maatje.
Dan zijn we wederom de twee éénheid die we waren bij leven. En die tijd kan weleens sneller zijn dan menigeen denkt.

Ik heb 7 jaar geleden ook een hondje verloren en heb toen besloten om die te begraven op de dieren begraafplaats hier in Zevenhoven ZH. En na het horen van jullie dat ik niet de enige ben die rondloopt met het idee om hem op te laten graven en alsnog te laten cremeren, ga dit ook zeker laten doen, maar wil eerst even het verlies verwerken van Kailash.

Met dit verhaal wil ik de kleine twijfel die u misschien nog heeft wegnemen om te kiezen voor dit crematorium. Ik zag er erg tegenop en kan niet beschrijven hoe een prettig gevoel, in zoverre dit kan in zo'n verdrietig proces, het me gaf om mijn maatje aan Mart en Baukje toe te vertrouwen.
Kailash is thuis, en het is gegaan zoals ik het voor ogen had en dat heb ik aan het HDC te danken.

Het klinkt stom en ik hoop ook dat het nog heel lang duurt, maar zeker tot ziens.
Kom zeker weer bij jullie terug, daar het niet m'n laatste hond was. Heb er nog 1 zoals jullie hebben gezien. En heb besloten dat er over een tijdje weer 1 bijkomt.
Maar eerst even het overlijden van Kai een plek geven.
Al met al was het een drukke dag en was ik blij dat we weer thuis waren dit zonder file overigens.
Daar heb ik Kai gelijk een mooi plekje gegeven en 11 rozen aangesneden, voor elk jaar 1 en een kaarsje bij de urn gezet.
Ik heb het er nogsteeds moeilijk mee, maar zeker door jullie kan ik met een goed gevoel terug kijken op de beslissingen die ik die dag genomen hebben.

Mensen BEDANKT!!!!!!
Heel veel succes toegewenst met het crematorium en ik zeg het zeker voort.

----------------------------------------------------------------------------

Hoi,
Zoals al beloofd, wil ik graag een stukje schrijven over mijn allergrootste grootste vriendinnetje Goliath.
12 en een half jaar geleden kreeg ik als cadaeu een klein piep klein hondje van 4 weken een malthezer leeuwtje, geen zuiver ras.
Ze paste in mijn binnenzak van mijn jas.
Het was een erg klein hondje, wat wel wist wat ze wou. Ze was de vierde dame uit het nest, we dachten dat het een Heertje was, maar na 3 maanden bleek het een dame te zijn, iets groter geschapen als haar zusjes De naam GOLIATH had ze al.... En dat is zo gebleven.

Het is mijn allerliefste vriendinnetje geweest al die jaren, op mijn auto staat HENNIE en GOLIATH ze zat zelfs op schoot in de auto,.... (al eens een beste bekeuring voor gehad) Ze zat voorop de fiets in een speciaal mandje Ze ging mee naar mijn werk. Ze lag tussen mijn PC en mijn telefooncentrale. Ze was altijd bij me, ja ook in bed.Ze zat ook altijd in mijn handtas, zodat ze niks kon missen van de mensen en omgeving, want zo een klein hondje aan een riempje, zou alleen maar benen zien,,,
Oke ik geef toe, ontzettend verwend maar zoooo een gave tut. Ze had een gaatje in haar hartklep waardoor ze veel medicijnen moest slikken. Het kostte een fortuin, maar zolang zij het naar haar zin had, was niks een punt!

Tot een week of 4 terug , ze werd blind, ze werd doof, liep overal tegenaan. En werd steeds benauwder. Toen wist ik, dit mag ik niet meer lang laten duren, maar mijn god wat een zware beslissing.
Na een zware nacht en ochtend heb ik de knoop doorgehakt, dit niet meer!! Dit verdiende ze niet. Ik heb met een zwaar gemoed, mijn vriendinnetje in laten slapen in mijn armen. En toen gebracht naar haar laatste plek met goede zorgen.

Ik had al een hele poos gekeken op internet, waar naar toe te gaan met mijn tuttebel. Ik had de verhalen gelezen, en dacht.... ja daar gaat ze heen. Wat een schitterende mensen die twee. Het was een waardig afscheid, zo liefdevol. Ik heb alle tijd gekregen om afscheid te nemen te knuffelen noem maar op. Koffie, zakdoekjes en vooral veel begrip, Ik heb met een gerust hart mijn tut daar achtergelaten met een goed gevoel.
Toen ik de dag erop de as van Goliath op kwam halen werd ik weer zo lief begeleid, ik kreeg uitleg over alles hoe het werkt hoe het is gegaan, en hoelaat. Ik heb de oven gezien, geen geheimen gewoon open en eerlijk! Lieve mensen dank je wel voor alle steun en vooral het mee geven van een goed en gerust gevoel. zelfs het einde is mooi geweest, Ik heb die kleine tut op een plek in huis staan, en als ik zelf aan de beurt ben over 100 jaar dan gaat ze met me mee, zoals altijd! Een gedachte die me gewoon een beetje blij maakt, zij en ik.. eenheid ook daarna!

Ik heb er twee foto`s er bij gedaan, kijk maar wat je er mee kunt
Het verhaal is ook veeeeeeeeeeeeeeeeeel te lang (misschien wat voor je boek ;-)

Liefs Hennie
APELDOORN

----------------------------------------------------------------------------

Duizend maal dank voor het mogelijk maken om de crematie van Skipper op onze manier te realiseren.
Onze kinderen vonden het heel fijn om te zien, hoe Skipper liefdevol haar laatste gang is gegaan.
We zijn nog steeds erg verdrietig en zien haar nog steeds overal, maar ja dat moet wennen.
We hebben het nodige al over jullie verteld en dat zullen we blijven doen.
Geweldig!!
Nogmaals dank, veel succes!

----------------------------------------------------------------------------

Allereerst willen wij jullie hartelijk bedanken voor alle steun en begeleiding die jullie ons gegeven hebben.
Onze Astor was al een tijdje ziek. Hij had darmkanker met uitzaaiingen naar zijn longen,botten en lymfeklieren.
De laatste tijd kon hij moeilijk zijn ontlasting kwijt en begon steeds harder te kreunen als hij aandrang had.
Hij was nog altijd vrolijk,zijn vacht was nog heel mooi, hij had nog steeds honger, ondanks zijn pijn en benauwdheid.
Een verdere onnodige lijdensweg wilden wij hem besparen.
Op maandag 9 maart 2009 een gesprek gehad met de assistente van de dierenarts die vertelde ons dat Astor een prikje zou krijgen in zijn voorpoot zodat hij rustig zou gaan slapen en daarna een spuitje voor het overlijden.
Op dinsdag 10 maart 2009 kwam de dierenarts bij ons thuis maar het ging niet zo zoals ons was medegedeeld. Astor kreeg zijn eerste spuit in zijn bil hij ging meteen bij mij op schoot gaan liggen (48 kilo) en is rustig gaan slapen, daarna kreeg hij een hele grote naald in zijn hart.
Daar schrokken wij erg van en omdat ik met Astor bezig was heb ik niks gezegd maar het staat nog steeds op mijn netvlies geschreven.
Ik weet ook met mijn verstand dat hij er niks meer van gevoeld heeft maar je gevoel zegt wat anders. Astor was en is nog steeds mijn trouwe maatje, vriend en vertrouwenspersoon alles deelden we samen.
Heb nog de volgende dag de dierenarts gebeld maar daar zeiden ze de ene dierenarts doet het zus de ander zo, dat hadden ze eerder eerlijk tegen ons moeten zeggen.

Om 14.45 uur waren we in Deventer en daar werden we heel goed opgevangen.
Ze hadden begrip voor het verdriet en gemis van onze Astor, we moesten even wachten zodat ze Astor konden opbaren.
Toen we kwamen was hij nog steeds onze Astor, hij lag er heel vredig en lief met roosjes tussen zijn voorpoten en een brandend kaarsje.
De mensen van het crematorium hebben daar nog foto,s van gemaakt en gelijk naar ons doorgestuurd,nog mijn hartelijke dank hiervoor.
We hebben echt rustig afscheid kunnen nemen terwijl hij toch altijd in ons hart blijft en we hem altijd zullen missen. Na de uitleg hoe alles gaat zijn we naar de oven gegaan en hebben ze Astor erin gelegd.
Dat doet pijn, nu is het definitief,maar ook toen namen de mensen van het crematorium nog steeds de tijd voor ons. We kregen vaak koffie en fris en ze hebben veel met ons gepraat. We hebben een urn uitgezocht en een klein kokertje waar ook Astor zijn as in zit.
Na anderhalf was de crematie van Astor klaar en kregen we de as mee naar huis. Het was nog een beetje warm.

Ze hebben ons overal bij betrokken en dat vond ik heel fijn, het was het laatste wat ik voor Astor heb kunnen doen.
Ik kan iedereen aanraden die afscheid van zijn huisdier moet nemen ,ga naar Deventer en bespreek daar je wensen want bijna alles is mogelijk.
We gingen er pas om 18.00 uur weg. Nou dan kun je wel zeggen dat deze mensen echt de tijd voor ons hebben genomen en gesteund hebben. Zelfs de dag erna heb ik ze gebeld en nog een hele tijd met die meneer gesproken.
Nogmaals mijn hartelijke dank voor al jullie geduld, steun, begrip en liefde die jullie ons hebben gegeven, dat helpt bij het verwerken.

Dank dank dank dank
Groetjes van Rinus en Elianne Zonnenberg en Astor want ooit kom ik hem weer tegen. Dag lieve makker van mij een dikke kus

----------------------------------------------------------------------------

Na veel gesleep naar dierenarts/specialisten bleek dat "Duke" leed aan lymfeklierkanker , en er geen hoop meer was,hebben wij hem helaas moeten laten inslapen.....
"Duke" was een verschrikkelijk mooie mechelseherder reu , hij is als pup bij ons gekomen ,samen met mij het Politiehond 1 certificaat gehaald op 30-06-2007 met 432 punten!
"Duke" was ook mijn diensthond in de bewaking , mijn maatje en allerbeste vriend!
Vandaar dat wij een waardig afscheid wilden van deze superhond!!
Nou dat is bij HDC-OOST heel goed en verzorgd gedaan, wij hebben zelfs de zoon van "Duke" "Danger", nog in de ontvangstkamer ,afscheid kunnen laten nemen van zijn vader ,wat toch heel belangrijk was,want na dit afscheid had "Danger"rust gevonden in het feit dat zijn vader er niet meer is.
Ook vonden wij het heel fijn dat je na de crematie zelfs kunt wachten op de as .
Wij zijn er van begin tot het einde bij geweest, net zoals "Duke"tot het einde bij ons zou zijn gebleven.
HDC-OOST, heel erg bedankt !!!!!!!

Peter en Erna van der Horst
Eefde.

----------------------------------------------------------------------------

Afgelopen november hebben wij afscheid moeten nemen van Phoenix, het derde ratje dat in een jaar tijd overleed.

Bij het dierencrematorium waar we de vorige ratjes hebben laten cremeren, waren we niet bepaald tevreden over de gang van zaken. Bij opnieuw zoeken naar een crematorium kwamen we bij HDC-Oost Nederland terecht.

In Deventer werden we zeer vriendelijk opgevangen. De ruimtes zijn keurig verzorgd. De overleden dieren worden met uiterste zorg en respect behandeld, en ook voor ons als eigenaren was alle aandacht, begrip en privacy.

Omdat we aan tegen het einde van de dag kwamen mochten we wachten op de as. Mart heeft ons ook laten zien hoe alles in zijn werk gaat.
Bij HDC oost is er dan ook geen enkele twijfel dat het de as van jouw dier is dat je mee terug naar huis krijgt.

Het is zó belangrijk dat het dier dat je maatje is geweest een waardig afscheid krijgt.

Wij willen jullie dan ook, al is het wat laat, maar kort na een overlijden is het moeilijk schrijven, nogmaals heel hartelijk bedanken voor alle goede zorgen en meeleven.

Met vriendelijke groeten,
Esther en Arina
ARNHEM 4 januari 2009

----------------------------------------------------------------------------

Op 16 december hebben we onze hond Branco in moeten laten slapen. Hij is 14 jaar geworden. De volgende dag hebben we Branco zelf naar HDC gebracht waar we alle tijd kregen om afscheid van hem te nemen. Het was erg fijn dat we direkt de as weer mee konden nemen. We hebben hem al die tijd niet alleen gelaten. Het gaf ons, ondanks het verdriet, een stukje rust. Ook Mart had alle tijd voor ons. Het was fijn om tijdens het wachten met hem te praten over hoeveel Branco voor ons betekend heeft en hoe hij was. Een geweldige hond die we nooit zullen vergeten.
Mart, bedankt voor je betrokkenheid, begrip en troost.

----------------------------------------------------------------------------

Nadat ik afgelopen maand mijn rottweiler bowie na een erg kort ziek zijn (zijn nieren functioneerden niet meer) moest laten inslapen was het voor mij geen moeilijke keuze wat er met hem moest gebeuren. Toen de dierenarts zei dat hij niets meer voor bowie kon betekenen heb ik direkt naar Hdc gebeld. En ondanks dat het buiten de reguliere openingstijden was mocht ik Bowie brengen. Gelukkig wel, ik moest er niet aan denken dat hij nog een dag bij de dierenarts moest liggen en nu kon ik hem zelf wegbrengen, wat ik wel zo prettig vond. De opvang was wederom geweldig( ik ben hier afgelopen zomer ook al geweest met Pluis mijn konijn).We mochten even wachten in de wachtruimte en mochten toen afscheid nemen. Bowie lag mooi opgebaard met een kaarsje en bloemen. Ik ben van mening dat ik op deze wijze op een mooie manier afscheid van mijn maatje kon nemen en ik kon er alle tijd voor nemen. Dit was voor mij erg belangrijk, ik had toch bijna 9 jaar lief en leed met Bowie gedeeld.
Ook toen ik de volgende dag de as van Bowie op kwam halen was de opvang geweldig. Mart had door dat ik het er best wel moeilijk mee had en heeft onder het genot van een kopje koffie samen met zijn vrouw een poos met mij gepraat. Daarom ook niets als lof over deze geweldige mensen ,met een hart voor mens en dier.
Ontzettend bedankt voor de goede laatste zorg aan Bowie.

----------------------------------------------------------------------------

Spike, mijn kleine mannetje
We missen je zo, je was altijd zo"n blij hondje,
zo lief, iedereen die jou kende vond jou zo'n mooi kereltje.
Het is zo leeg zonder jou.
We zullen je nooit vergeten.
Ik ben zo blij dat we naar Deventer zijn gereden, ook al was het ver.
We konden rustig afscheid van Spike nemen er was zelfs een roos en een kaarsje bij,
Alles zag er zo verzorgd uit.
Het was allemaal zo goed geregeld.
Bedankt voor jullie vriendelijkheid en betrokkenheid.
We zijn blij dat we met jullie hulp, Spike zo"n waardig afscheid hebben kunnen geven.
Want dat heeft hij zeker verdiend!

Rust zacht lieve Spike

Annemarie en Lesly
Heerhugowaard 16-12-2008.

----------------------------------------------------------------------------

Zita
Hallo Mart en Dick,
Onze Golden Retriever, Zita, moesten wij, zaterdag 6 december, in laten slapen door de dierenarts. Toch nog vrij plotseling. Nadat wij verschillende sites, op internet, hadden bekeken en enkele telefoontjes hadden gepleegd, viel ons de warme, hartelijke benadering van de eigenaar van het crematorium in Deventer op. Wij hebben een afspraak gemaakt voor maandag 8 december.
De vriendelijkheid, de duidelijke uitleg, de liefde waarmee Mart en Dick over hun werk praten.
Wij vonden het geweldig en nu snappen wij waarom men uren wil rijden om speciaal bij hen in Deventer zijn of haar huisdier wil laten cremeren. Veel lof over alles, wij voelden dat wij met onze Zita speciaal waren, zo worden dus alle dieren en eigenaren behandeld en opgevangen.
Een unieke opzet en daar kunnen nog veel crematoria's van leren. Wij zullen jullie in ieder geval aanbevelen.
Nogmaals hartelijk dank, heel veel groeten,

Wim en Ineke Ariaans Berg en Dal

----------------------------------------------------------------------------
Balto mijn allerliefste maatje is er niet meer op deze aarde

Balto mijn Duitse Herder reu van 7 jaar hebben wij op 5 december 2008 in moeten laten slapen omdat hij een agressieve vorm van kanker aan de tosillen had wat niet te opereren was en waardoor hij erg veel pijn had.
Dit bericht hoorde ik op woensdag 3 december in de Wagenrenk, diezelfde dag heb ik mijn dierenarts waar Balto de laatste tijd regelmatig kwam vanwege de zwelling aan de kop wat zich toen niet aan liet zien als kanker, gebeld en met hem afgesproken dat hij vrijdag 5 december om 10 uur bij ons thuis zou komen om Balto in te laten slapen zodat onze andere Duitse herder teef Nonjah erbij kon zijn. Op 4 december heb ik met het crematorium gebeld en de situatie uitgelegd, dat ik samen met mijn man en met onze hond Nonjah erbij wilden zijn en Balto gelijk weer mee naar huis wilde nemen. Dat kon gelukkig allemaal.
Onze dierenarts Hendriks heeft Balto op een respectvolle manier inlaten slapen en ons de tijd gegeven om nog afscheid te laten nemen.
Daarna zijn wij naar Deventer gegaan waar Mart de eigenaar van het crematorium al op ons wachtte. Hij heeft Balto mooi opgebaard, en ons de tijd gegeven om van hem afscheid te nemen. Ook heeft hij ons uitleg gegeven hoe het allemaal in zijn werk ging en aan ons de beslissing gelaten waar wij wel en niet bij wilden zijn. Wij hebben een mooie urn voor Balto uitgezocht waarin wij hem mee naar huis hebben genomen en een ashangertje waar een beetje as van mijn maatje ingedaan werd (waar wij bij waren).
Hoe men in Deventer bij HDC-Oost met Balto en met ons is omgegaan verdiend alle respect, het heeft ons grote verdriet toch iets verzacht. Bedankt lieve mensen.

Yola te Braak
Rheden

----------------------------------------------------------------------------

De Regenboogbrug

Aan de andere kant van de hemel is een plaats die de Regenboogbrug heet.
Wanneer een geliefd huisdier overlijdt, gaat deze naar de Regenboogbrug.
Daar zijn weiden en heuvels voor onze speciale vrienden, zodat ze samen kunnen spelen.
Er is overvloed aan eten en drinken en zonneschijn en onze vrienden zijn gelukkig.

Dieren die ziek en oud waren worden weer gezond en sterk. Dieren die gewond of verminkt waren worden weer gezond gemaakt,zoals wij ze ons herrinneren in onze dromen van de dagen die voorbij zijn.
De dieren zijn blij en tevreden: er is maar een ding die ze missen:die speciale persoon waar ze zo aan gehecht waren, die ze achter moesten laten.

Ze spelen en rennen samen, maar op een dag komt dan een plotselinge stop en in de verte staart, de heldere ogen oplettend, het lijf(je) trilt van verwachting.
Ineens rent hij(zij) van de groep weg, vliegt over het gras, zijn benen dragen hem sneller en sneller.

Hij heeft jou gezien en wanneer jij en je speciale vriend eindelijk weer samen zijn, omhelzen jullie elkaar in vreugdevolle hereniging. Nu verlaten jullie elkaar nooit meer.
De blijde kussen regenen over je gezicht, je handen strelen zijn geliefde hoofd(je) en ineens kijk je in de ogen van je lieveling, die je zolang hebt moeten missen maar nooit bent vergeten.

En dan gaan jullie samen naar de Regenboogbrug.

Tell my why.............do we build castles in the sky

(auteur mij onbekend) Yola te Braak

----------------------------------------------------------------------------

We willen jullie bedanken voor het fijne afscheid van Snoopy.
De persoonlijke, warme manier waarop we ontvangen en begeleid werden heeft diepe indruk op ons gemaakt.
We waren erg verdrietig over het verlies van Snoopy maar door jullie is het een heel speciaal en mooi afscheid geworden.
De urn staat samen met een foto van hem in Quincy's slaapkamer.

----------------------------------------------------------------------------

Ons maatje boemer is er niet meer yorks terrier
We hebben onze boemer op 11-11-2008 moeten laten inslapen.
Boemer is negen jaar geworden,maar oh oh wat missen wij hem.
Het is zo stil geworden in huis daar hij altijd aanwezig was.
3 weken voordat hij overleed werd hij ziek en steeds zieker.
De dierenarts wist ook niet wat het was.We konden met boemer naar
Utrecht,maar dat wilden wij hem niet aandoen.De laaste dag moest hij
als hij water dronk steeds overgeven en hij at ook niet meer.
We hebben in overleg met de dierenarts besloten om hem te laten inslapen.
We kregen van haar het adres van het dierencrematorium in Deventer
Zelf hebben we boemer ernaar toegebracht en werden daar heel netjes opgevangen.
Ze hebben boemer daar opgebaard en we konden op een rustige manier afscheid van hem nemen. Een dag later werd onze boemer gecremeerd.
De dag erna hebben we zijn as opgehaald en in een mooie urn laten doen. Nu staat die bij ons in de kamer zodat hij nog altijd bij ons is.
Hiermee willen wij de dierenarts en de mensen van het crematorium
bedanken wat ze voor ons hebben gedaan. We hadden nooit gedacht dat het zo moeilijk zou zijn zonder boemer.
Ons maatje is er niet meer.

----------------------------------------------------------------------------

Mijn kleine vriendinnetje Macy is er niet meer.....

Macy was mijn fantastische West Highland White Terrier. Genoten heb ik van al die jaren dat ze bij mij mocht zijn. Genoten van haar liefde, gezelschap, trots, vrolijkheid, vriendschap en trouw. Genoten van al die fijne wandelingen op onder andere de Posbank, de hei, in het park, de duinen en in het bos.

Begin mei 2008 kreeg ze nierfalen. Het was toen al kantje boord. Maar met de juiste medicijnen en voeding ging het dag bij dag toch weer wat beter met haar. Nog een paar mooie maanden heeft ze gehad. Totdat ze 20 september een soort aanval kreeg.... sindsdien ging het echt bergafwaarts met haar. We zijn nog diverse malen bij de dierenarts geweest, testen gedaan. Er werd eigenlijk niets gevonden. Puur de ouderdom. Ook daarvoor heeft Macy nog (natuurlijke) medicijnen gekregen. Maar dat mocht allemaal niet meer baten. Op 10 oktober 2008 wilde ze echt niet meer. Niet meer eten, niet meer lopen. Toen kwam bij mij het besef: ik kan haar nog maar op 1 manier helpen....

Nadat ik haar vredig in heb laten slapen op mijn schoot, zijn mijn vriend en ik met Macy naar Deventer gereden. Van te voren had ik al besloten dat ik Macy daar wilde laten cremeren, omdat dit het enige dierencrematorium was, waar je bij de crematie kon blijven en de as meteen weer mee kon nemen. Dit vond ik zo fijn, ik moet er niet aan denken dat ik haar ergens achter zou moeten laten.

Macy werd eerst mooi opgebaard, met een roos en kaarsje erbij. In alle rust konden we afscheid nemen.

Mart heeft ons ondertussen uitgelegd hoe een en ander in zijn werk ging. Ook dat heb ik als prettig ervaren, de openheid, vriendelijkheid en betrokkenheid. De wetenschap dat je echt je eigen hond weer mee naar huis krijgt.
Het heeft me allemaal geholpen bij het verwerkingsproces.

Mart, nog ontzettend bedankt voor je steun. Mede door hdc-oost heeft Macy een waardig afscheid gekregen, wat ze ook verdiende.

Rust zacht lieve Macy.

Anneke
Arnhem

----------------------------------------------------------------------------

WHISKEY; mijn kleine mannetje

Een lange wandeling met jou was zo genieten.
De band met jou was zo hecht.
De levensvreugde van jou was zo echt.
Je verzorging in de laatste jaren van zo intensief.
Je was zo trouw en zo lief.
De beslissing was zo moeilijk.
De leegte zonder jou zo groot.
Bedankt voor de prachtige jaren.
We houden zo van jou.

Frits en Wilma 13-10-2008
uit Voorthuizen

Met grote dank aan HDC Oost voor jullie steun

----------------------------------------------------------------------------
Rocky * 14-10-07 - * 23-09-08

Op 23-09-08 hebben wij afscheid moeten nemen van onze lieve hond Rocky.
Rocky was een lieve en ondeugende rottweiler pup van 11 maanden oud.
Door een aangeboren afwijking kon het beest geen normaal leven zonder pijn leiden.
Wij hadden besloten om het beestje geen pijn meer te laten leiden en hebben hem met veel pijn in ons hart laten inslapen.
We hadden besloten om hem te laten cremeren en het beest een waardig afscheid te geven, en voor altijd bij ons te houden.
Wij hebben hierbij voor hdc-oost gekozen, en alles is tot volle tevredenheid uitgevoerd.
De mensen waren erg meelevend en begripvol,
Hiervoor heel erg bedankt

Rocky je bent voor altijd in ons hart..

Bertus, Bonita, Berry en Wendy van den Berg
Mendelssohnstraat 6
Zwolle

----------------------------------------------------------------------------
Dag Lieve Snowy & Devil.

Eind 2007 moest ik mijn lieve Snowy "dwerghamster" laten inslapen.Snowy "vrouwtje" leefde samen met Devil "mannetje" in Terwolde.
Omdat ik in het verleden heb gezien dat dwerghamsters niet goed met elkaar op kunnen schieten, probeerde ik Snowy & Devil heel voorzichtig bij elkaar te zetten.
Dat ging zo goed, dat die twee grote maatjes van elkaar werden.
Ze konden alles met elkaar doen, zoals over elkaar heenlopen tot samen slapen bij elkaar.
En het was zo mooi als ik bij Snowy was merkte Devil dat en kwam hij er ook uit om aandacht te vragen, en andersom.
Ik heb een poosje met ziekte gezeten en lag beneden op de bank te slapen, en ik hoorde als Snowy of Devil eruit waren.
Maar wat ik niet zo snel zal vergeten is toen ik beneden op de bank lag als snowy in het molentje liep geen 5 tel later zat Devil ook in het molentje te lopen en ook vaak andersom.
Het leek net alsof ze elkaar riepen.
Na een aantal pogingen om ze bij elkaar te zetten, hoopte ik dat ze jongen zouden krijgen.
De feestdagen stonden voor de deur, en Snowy die werd inmiddels dikker en dikker.
We dachten dat Snowy dan ook zwanger was, een paar dagen erna gebeurde er iets ergs met Snowy.
Snowy ging op een rare manier in haar bedje liggen en ik wilde Snowy eruit halen en toen zag ik dat haar rechter oogje niet goed was.
S'avonds ermee naar de dierenarts geweest, hij heeft haar onderzocht en een gas gegeven zodat de dierenarts kon bekijken of ze het oogje mooi dicht kon maken.
Sindsdien werd Snowy alleen maar slechter en slechter, tot vorig jaar 31 dec 07 moest ik Snowy laten inslapen met veel verdriet.
Haar mannetje Devil merkte heel goed dat Snowy niet meer in zijn leven was.
Ik merkte aan veel dingen dat Devil Snowy gewoon mistte, hij dronk haast niet meer en kwam er bijna niet meer uit.
Eerst dacht ik nog dat Devil maart of april dit jaar niet meer zou halen, maar gelukkig haalde Devil dit wel.
Omdat ik zag dat Devil iemand in zijn leven miste kocht ik een dwerghamster erbij een vrouwtje "Olivia".
In begin waren ze blij met elkaar, maar al gauw stootte Devil Olivia af, bijten en ruzie maken.
Devil mocht ook vaak een lekker nestje maken bij eenvan de katten. Ook bij Devil merkte ik dat er iets niet goed zat, hij kreeg aan de onderkant een bultje.
Ik ben naar de dierenarts geweest, hij vertelde dat ik mij geen zorgen hoefde te maken want het was zijn naveltje wat ik voelde.
Algauw werd het bultje groter en vertrouwde ik het niet meer.
De dierenarts vertelde mij doodleuk oh dat is een tumor en hij kon niets meer voor Devil doen.
Maar Devil was zo levendig,dronk, at en wilde lekker aangehaald worden.
Ik had met de dierenarts afgesproken, als Devil heel erg achteruit ging dat hij hem dan liet inslapen.
Het ging een hele poos goed met Devil, maar werd kaal en kreeg korstjes op zijn mooie vacht en een witte vlek in zijn oogje.
De dierenarts onderzocht hem eerst even, Devil werd gewogen, hij was 8 gram afgevallen.
Het hartje was nog goed, maar het was het beste om Devil te laten inslapen.
Op16 september 2008 moest ik afscheid nemen van mijn lieve vriendje, waar ik zo aan gehecht was. Omdat ik de dwerghamsters niet wilde laten opzetten heb ik besloten om ze samen te laten cremeren.
Ik ben met beide gesprekken goed geinformeerd, wat de mogelijkheden waren en er werd alle tijd genomen voor mij.
3 oktober is de dag die ik niet snel zal vergeten, dat Snowy & Devil gecremeerd werden.
Dit werd op een speciale manier gedaan. In een kleine marmeren hartjesurn, heb ik de schedeltjes en alle botjes op een nog heel herkenbare manier over.
Dit is voor mij een hele mooie bijzondere herinnering van mijn 2 lieve kleine vriendjes, waar ik veel van gehouden heb.
Ik zal jullie niet vergeten.

Erica Oord, Timo, Tommy & Gizmo de katten
Terwolde

----------------------------------------------------------------------------

Het moment waar je eigenlijk nooit aan wilt denken, kwam voor ons toch nog redelijk onverwacht. Op 10 oktober 2008 hebben we tot ons grote verdriet afscheid moeten nemen van ons lieve maatje, onze grote vriendin .... Mollie.
De week ervoor werd ze ziek en na snel en deskundig onderzoek door onze dierenarts kwam de diagnose...... nierfalen. Maar....., gauw aan het infuus om zo te proberen de bloedwaarden wat te normaliseren. Na 1 dag was het iets verbeterd maar nog niet voldoende, dus nog een dag (en die lieverd onderging het allemaal zonder protest!)..... en ze knapte op maar de bloed waarden bleven te hoog. Op donderdag kwam het telefoontje van de dierenarts dat we haar op mochten halen,.... waarschijnlijk was het een illusie om te denken dat het nog veel meer zou normaliseren, maar ze was erg levendig en wilde ook eten en drinken (een goed teken).
Helemaal opgetogen naar de dierenarts om haar op te halen (het is zo kaal en stil thuis als ze er niet is) en me voorgenomen om de hele avond aan haar te besteden. Samen lekker op de bank voor de televisie en lekker knuffelen!
Het was een droom die nooit meer uit zou komen.... Al vanaf het moment dat ze van het infuus afging, ging ze achteruit, werd sloom, at niet, dronk niet en reageerde nauwelijks ergens op. 's Nachts hebben we haar lekker bij ons op bed gelegd (haar vaste stekkie) en eigenlijk kwam gedurende deze nacht het besef dat dit waarschijnlijk haar laatste nacht bij ons zou zijn. Hoe vreselijk moeilijk we het ook vonden, de beste beslissing voor haar was de aller moeilijkste voor ons! Dit mochten we haar niet aandoen........
Om 8.00 uur 's morgens gebeld met de dierenarts en we mochten direct komen. (ze hebben overigens altijd voor Mollie klaar gestaan en haar altijd fantastisch geholpen) En zo kwam het moment dat we definitief afscheid moesten nemen van het allerliefste dat we hadden........ Gelukkig hebben we erg lang van haar kunnen genieten, ze werd 16 jaar!
De dierenarts heeft voor ons gebeld met het huisdieren crematorium in Deventer en we konden er meteen terecht. (ondanks dat je er eigenlijk pas vanaf 10.00 uur terecht kunt). We hebben haar zelf weg gebracht (we vonden het erg fijn dat we dat zelf konden doen) en werden erg begrip vol opgevangen. Overmand door verdriet en geen woord uit kunnen brengen..... ze hadden alle geduld en begrip! 's middags is ze gecremeerd en al de volgende dag konden we de as ophalen in een mooie urn die we voor haar hadden uitgezocht. We zijn erg blij dat we, met jullie hulp, Mollie zo'n waardig afscheid hebben kunnen geven want dat heeft ze meer dan verdiend!!
Zo is ze toch weer een beetje thuis, al is het erg moeilijk want het lijkt of het hele huis leeg is..... Dit zal moeten slijten, maar we hebben heel veel mooie en dierbare herinneringen. Lieve sterke dappere Moisje, bedankt voor alle fijne jaren samen!!! We zullen je nooit vergeten.........

----------------------------------------------------------------------------

Boomer Zwolle 08-10-2008

Ze is er niet meer ons Boomertje .
Een prachtige leeftijd van 14 jaar en 3 maand ,voor jezelf nog altijd te vroeg ,maar de realiteit is dat je niet in de eerste plaats aan jezelf mag denken ,dus hebben wij een keus moeten maken ,
Boomer kon ondanks de medicijnen niet meer uit haar epileptische aanvallen komen ,en dan weet je het is goed ,we moeten haar laten gaan.
De dierenarts aan huis laten komen ,en die bevestigde dat dit de juiste beslissing was. Hij heeft haar op een waardige manier laten inslapen.
Door al de adrenaline die door je lichaam gaat ,kom je op dat moment dus nog niet toe aan verwerken.
Als ze uit huis is zal het besef pas goed tot je doordringen
Wij wisten al dat wij haar wilden laten cremeren ,en dan in een mooie urn weer mee naar huis te nemen. Maar ja, hoe regel je dat allemaal.
Te beginnen maar te bellen naar het crematorium .
Daar heeft Mart als ik dat zo zeggen mag ,ons helemaal doorheen geholpen ,van begin tot eind ,en dat geeft zo,n stukje rust ,al wat je wensen zijn is mogelijk ,in een woord fantastisch.
HIj heeft Boomer opgehaald bij ons thuis ,nam de tijd voor een kopje koffie ,en was een en al luisterend oor ,fijn dat je dan kan praten met iemand die dit begrijpt ,
Geen zakelijke afhandelingen maar persoonlijk naar je gericht ,is toch heel belangrijk
De volgende dag de crematie ,geen gesloten deuren ,zenuwachtig ben je ,hoe zal het gaan ,maar weer ons overal doorheen helpen ,zelfs als je dat wil een kijkje in de ruimte van het crematorium zelf.
Na het afscheid van Boomer in een prachtige ruimte,zijn wij een uurtje gaan wandelen. Na die tijd konden we haar weer meenemen ,onze persoonlijke keus.

Ook de dochter van Mart is een ontzettend lieve meid ,met haar eigen bijdrage in ons verdriet om ons zo goed mogelijk bij te staan.

Het klinkt gek misschien ,maar toen we weer buiten stonden waren we opgelucht ,dat wij samen met deze familie onze Boomertje zo'n waardig afscheid hebben kunnen geven.

Bedankt lieve mensen ,
En bedankt boomertje voor alle mooie jaren die we samen hebben gedeeld.

Liefs Jan en Arien
Zwolle
en nog een laatste foto (wordt nog geplaatst hdc-oost)

----------------------------------------------------------------------------

Op die grijze, kille, doffe dag, maandag 6 oktober 2008 was het dan zo ver; onze lieve trouwe makker Giorgio moesten we zijn rust geven. Een dag in ons geheugen gegrift als de zwartste dag in ons leven.

Het was onze stoere Bordeauxdog reu niet meer gegund nog langer te moeten slepen en rekken. Zijn gezondheid liet hem en ons, na bijna 10 jaar in de steek. Een respectabele leeftijd voor een dier van zijn soort, en een zeer waardevolle periode waarop we met enorm genoegen, vreugd en liefde mogen terugkijken.
Mede door de uiterst zorgzame begeleiding van Mart en zijn vrouw, eigenaars van HDC-Oost, was de uitvaart van Giorg een hele prettige ervaring, en heeft bijgedragen aan het verwerking- en acceptatieproces. De individuele crematie en het open karakter hiervan, waarbij we heel nauw betrokken waren bij het hele proces, gaf ons een vredig en goed gevoel. Geen massa verhaal, geen grote stapel,… respectvol en geduldig…alleen. Onze dank, Mart, voor je geduld en flexibiliteit dat je door onze omstandigheden zelfs tot ver na sluitingstijd nog tijd voor ons maakte. Giorg heeft zijn hele leven altijd het beste van ons gekregen; de beste medische zorg, lokaal en in de VU Utrecht, het beste voer Royal Canin, consequente opvoeding en onvoorwaardelijke liefde. Wij kunnen met recht zeggen dat ook zijn crematie bij HDC-Oost Nederland, tot deze hoge standaard behoort.

Je was een oprechte kanjer, hoor Giorg, en g#dv%rd*mme wat zullen we je missen!!! Iedereen die je kende hield van je, en jij hield van zowat iedereen. Het ga je goed, grote trouwe vriend,… wij zullen je nimmer vergeten!!!!!

Met vriendelijke groet,
Kind regards,
Bien cordialement,

Rutger Schipper. APELDOORN

----------------------------------------------------------------------------

Lucky, je laat een enorme leegte achter !

Helaas moeten wij onze lieve poes Lucky missen, nadat ze levenloos op straat is gevonden, omdat ze al spelend met haar maatje Kobus (de kat van de buren) de straat op rende en (waarschijnlijk) de auto niet aan zag komen. Ze waren onafscheidelijk vanaf het moment dat Lucky ons leven instapte.

Als zwervertje was ze al ruim een week in onze buurt gesignaleerd, maar we kregen haar niet te pakken, omdat ze zich niet veilig voelde. Ze heeft toen een week bij mensen verderop in de straat haar heil gezocht in de tuin, waar ze gevoerd werd. Toen ik langs het huis liep kwam ze plotseling vanuit de achtertuin naar voren rennen en krulde om mijn benen. Ze ging zelfs op mijn voeten liggen zodat ik geen stap meer kon doen. Ik heb haar opgepakt en meegenomen en vanaf dat moment heeft ze 6 jaar lang als een prinsesje bij ons geleefd. Ik had nooit verwacht dat een kat zo'n aanhankelijk en dankbaar wezen kon zijn, maar zij bewees dat dat kon. Om het uur binnenkomen en controleren of alles nog hetzelfde is, vragen om te spelen door bij een muis te zitten en ons aan te kijken en zachtjes mauwen, elke avond mee naar bed en dan heerlijk op je borst krullen met 4 pootjes en een kop in een hand (ja ja het is mogelijk) en komen als je roept ook al is de muis of kever nog zo interressant.

En dan krijg je ineens een paniekbericht dat er een zwart/wit katje op de weg ligt. Je grootste angst wordt bewaarheid zodra je de hoek omloopt. Daar ligt jouw scheetje, poepie, meissie... en Kobus de buurkat probeert haar in beweging te krijgen. Een ongelooflijke en ingrijpende scene. Vanaf dat moment is alles voor mij een groot zwart gat. Ik heb haar meegenomen naar huis. Dat was het enige wat ik kon bedenken. Ze is in haar mandje gelegd en de buren hebben haar uiteindelijk meegenomen en in hun schuur gelegd. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om haar te moeten afgeven, terwijl ik wist dat het niet anders kon.

Ik kan niet anders zeggen dan dat de mensen van het crematorium alle begrip van de wereld hebben voor het verlies van je lieveling. Toevallig heb ik de eigenaar getroffen tijdens het uitstrooien van de as op het Wechelerveld. Hij kon zich precies herrinneren welk poesje ik bedoelde en waar ze was verstrooid. Een klein heideplantje markeert nu die plaats.

Ik ben Mart en Baukje heel dankbaar dat ze het mogelijk maken om je huisdier op een fijne manier een waardig einde te kunnen geven.

Marian, Paul en Leonie

----------------------------------------------------------------------------

Op 10-9-08 moesten wij ons maatje en grote vriend Ivor in laten slapen.
Het kon echt niet meer, hij had ernstig nierfalen en was zichzelf aan het vergiftigen.
Voor ons een enorme klap.
Ivor is ruim 13 jaar geworden en was een kruising tussen een cocker spaniel en een friese stabij.
Een fantastische hond heel lief en erg behendig.
Bij zijn geweldig mooi leven hoorde,in onze ogen, ook een mooi afscheid.
Nadat hij rustig in onze huiskamer overleden was hebben we hem naar het dieren crematorium gebracht in Deventer.
En werkelijk hij heeft een mooi afscheid gehad

We werden goed ontvangen en mochten bij de crematie, wat voor ons heel belangrijk was, blijven.
Ivor hebbben we nl nooit alleen gelaten hij was altijd bij ons dus we wilden hem nu ook niet alleen laten.
Mart had daar alle begrip voor en bleef tijdens het verbrandingsproces bij ons.
Dat gaf ons een goed gevoel, want toen we kwamen waren we allebei kapot en namate de tijd verstreek werden we vanzelf rustiger.
En het allermooiste is dat we de as gelijk mee konden nemen, zo hebben we het gevoel dat hij nog een beetje bij ons is.
We hebben een mooie urn uitgezocht en we waren erbij dat de as erin gedaan werd.
Nu heeft ie een mooi plekje bij ons in huis en dat geeft ons allebei een goed gevoel.

Mark en Lida uit Kampen

Mart we willen je nog bedanken dat je ons ook na sluitingstijd hebt geholpen , grote klasse.
Heel veel succes.

----------------------------------------------------------------------------

Op ruim 12 jarige leeftijd is onze lieve poes Minousch op 28 augustus 2008 in ons bijzijn na een korte ernstige ziekte ( longkanker ) overleden.
Haar toestand ging de laatste dagen achteruit, en we hadden al een afspraak gemaakt om haar die dag te laten inslapen. Onderweg naar de dierenarts is ze onverwachts toch nog rustig in mijn armen overleden.
Ook hadden we al contact gehad met het dieren crematorium in Deventer waar we haar dezelfde dag nog om 15.30 konden laten cremeren.

Heel byzonder vonden wij de ontvangst in het dierencrematorium van Mart en Baukje. Totaal geen zakelijke benadering maar een warme persoonlijke ontvangst.

De afscheidsruimte ziet er perfect uit en Minousch lag heel mooi opgebaard op haar kussentje. Er lagen mooie witte rozen bij haar namens het dierencrematorium en zelf hadden we oranje rozen bij haar neergelegd.

We kregen een rondleiding door het crematorium en ons werd verteld hoe alles nu in zijn werk zou gaan. Ook kregen we alle tijd om afscheid van Minousch te nemen en mochten haar zelf naar de crematie ruimte begeleiden.

Wij hadden gekozen voor een individuele crematie en konden dan ook meteen na de crematie haar as meenemen. Uniek want dit dierencrematorium is het enige crematorium waarbij dit mogelijk is.

Uit de ruime keuze aan urntjes hebben wij gekozen voor een urn in de vorm van een slapende poes.

Haar as is nu in een urntje en is bij ons in huis. Heel dankbaar zijn we voor haar leven, maar ook heel dankbaar voor het perfecte afscheid wat ze heeft verdiend en wat ze ook heeft gekregen bij dit dierencrematorium.

Mart en Baukje heel erg bedankt voor alles, we zullen dit niet vergeten en heel veel succes met jullie dieren crematorium. We zullen jullie zeker aanbevelen.

----------------------------------------------------------------------------

Op 14 juli moesten wij onze 15 jarige trouwe 4-voeter Scooby laten inslapen. Na een week lang dokteren kon het echt niet langer, we moesten hem laten gaan.
We vroegen onze dierenarts of hij het telefoonnummer had van het nieuwe crematorium voor huisdieren in Deventer. Hij kwam terug met een keurig foldertje met informatie.
Op weg naar huis, met een levende en een levenloze hond, was ik aan het bedenken wat ik moest doen met "mijn" Scooby.
Eigenlijk ben ik een groot voorstander voor het begraven van dieren.
Zoals in het foldertje al staat, bij een eventuele verhuizing blijft je geliefde dier wel in de tuin achter.
Dat gaf de doorslag.

Thuis aangekomen heb ik meteen de site van Hdc-oost bezocht. Ik heb ook meteen een urn uitgezocht.
De volgende ochtend gebeld voor een afspraak. Tussen 9.30 en 10.00 mochten wij Scooby brengen.
We werden keurig ontvangen. Scooby werd netjes op een karretje gelegd en naar de afscheidsruimte gereden.
Wat een prachtige ruimte, mooie kleuren maar beslist niet overheersend. Een prachtige achtergrond waar Scooby voor stond.
Een heel mooi detail vonden wij de twee witte rozen die op de grond lagen.

Er werd ons koffie en thee aangeboden en we kregen alle tijd om afscheid te nemen.
De eigenaren boden een goed luisterend oor, stelden je gerust en gaven antwoord op je vragen.
Ook mocht je de oven zien en werd er uitleg gegeven hoe het hele proces in zijn werk ging.
Emotioneel was het wel, maar ik was achteraf wel blij dat ze ons deze gelegenheid gaven.

In alle rust konden we nog even bij onze hond. Een waardig afscheid van een hond die 15 jaar deel van ons leven was.
Met een goed gevoel verlieten wij het crematorium
Twee dagen later konden wij de urn met de as van Scooby alweer ophalen. Wat geweldig dat dit zo snel mogelijk is.
Nu staat Scooby boven op de kast en is hij toch niet helemaal weg.
Wij zijn blij dat we voor Hdc-oost hebben gekozen. De prettige omgang, het begrip, duidelijkheid en de keurige afhandeling verdienen een groot compliment.
Bij deze.

Lianneke Hutteman en Ron Dekker

----------------------------------------------------------------------------

Onze bouvier Brenda

Ruim 12 jaar hebben wij onze lieve bouvier Brenda in ons gezin mogen hebben.
Helaas hebben wij haar omdat ze echt niet meer kon, afgelopen zaterdag 16-08-2008 moeten laten inslapen.
Terwijl het toch weekend was,mochten we Brenda rond half 6 brengen,we kregen alle tijd om afscheid van haar te nemen
ondertussen nam de dhr. Boes onze gegevens door,alles was echt mogelijk,we hebben zelfs een rondleiding gehad en we mochten
ook zien waar onze Brenda in gecremeerd werd,,,,raar natuurlijk,,, maar toch mooi.
Als we wilden konden we bij het '"echte"' afscheid zijn vandaag 18-08-2008, maar daar hebben we niet voor gekozen.
Vanmiddag om 15.30 uur hebben we haar weer opgehaald in een prachtige door ons uitgekozen urn.
Het ontvangst, begeleiding en uitleg die we hebben gekregen was gewoon ontzettend goed,gelukkig begrepen ze onze tranen.
We kunnen dit dierencrematorium echt aanbevelen!!!
Een dier verliezen is heel erg,maar het heeft ons heel goed gedaan om onze Brenda hier naar toe brengen.
Brenda staat nu te pronken op een mooie plek op ons dressoir.
medewerker(sters) nogmaals bedankt!!!

Fam Marrone

----------------------------------------------------------------------------

Na de gesprekken die wij samen hebben gehad in de aanloop van het project had ik de verwachting dat jullie nieuw te openen dieren crematorium anders zou zijn dan de meeste(alle) andere dieren crematoria in Nederland.
De gedachte om een “Humaan”dieren crematorium te bouwen vond ik en ook mijn collega,s een fantastisch plan en hebben daar ook gaarne aan mee gewerkt.
Vol verwachting waren jan en ik dan ook toen wij gisteren een bezoek aan jullie dieren crematorium brachten om te zien wat er van jullie plannen terecht was gekomen.
Wat wij te zien kregen overtrof al onze verwachtingen!
De entree geeft direct al een goed gevoel. De “familiekamers”zien er perfect uit en ademen precies de juiste sfeer. De crematieruimte heeft een uitstraling die niet direct aan een verbrandingsinstallatie doet denken en de routing van overleden huisdieren is goed gescheiden van de rest van het gebouw.
Het kleurenspel binnen het gebouw geeft rust aan en geeft samen met de bovenstaande zaken een goed gevoel.
Jullie mogen dan ook verschrikkelijk trots zijn op hetgeen jullie gerealiseerd hebben,wij zijn het in ieder geval wel. Wij zouden het op prijs stellen indien wij met toekomstige klanten bij jullie een kijkje mogen nemen.
Veel succes en een mooie toekomst toegewenst met het Crematorium Oost Nederland in Deventer.
Met vriendelijke groeten

----------------------------------------------------------------------------

Toen mijn konijn Pluis op zondagavond tijdens een operatie overleed wilde ik een waardig afscheid voor hem. Ik moest direct denken aan het pas geopende dierencrematorium bij ons in deventer. Maandagochtend direct gebeld met hdc-oost en een afspraak gemaakt om pluis `s middags te brengen. Aangekomen bij hdc-oost werd ik heel vriendelijk ontvangen door dhr. Mart boes en een medewerker en werd ik begeleid naar de afscheidsruimte
(zeer sfeervol) waar pluis werd neergezet op een tafel en ik samen met dhr. Boes de formaliteiten heb doorgenomen Er zijn diverse mogelijkheden t.a.v. de crematie en eventueel de urn of uitstrooiing. Tijdens het gesprek waarbij er ter sprake kwam hoe pluis is komen te overlijden kwamen de emoties naar boven ( ondanks dat het `maar`om een konijn ging) maar werd ik geweldig opgevangen door dhr. Boes. Nadat ik had beslist wat voor soort crematie ik voor Pluis wenste en wat ik met de as wilde heb ik afscheid van Pluis genomen en afgesproken dat ik hem de volgende dag weer op zou halen. Ook de volgende dag was de opvang en begeleiding geweldig! Het is best wel moeilijk als je de as van je overleden huisdier ophaalt en ik had geen idee wat ik hierbij kon verwachten. Maar het zat netjes in een blikje met wat ik heel attent vond zijn naam erop. Dit gaf mij het gevoel van respect voor het dier en dat het niet om een nummer ging. Ik heb daarna samen met dhr. Boes de crematieruimte bekeken en uitleg gekregen over de apparatuur die er gebruikt worden bij de crematie. Sommige mensen zullen dit wel een naar idee vinden maar ik ben van nature nieuwsgierig aangelegd en was benieuwd hoe het in zijn werk gaat. Ook deze ruimte zag er netjes en verzorgd uit.
Ik kan dan ook niet anders zegen dat hdc oost een aanwinst is voor deventer e.o.en ik mijn volgende huisdier wat komt te overlijden hier zeker weer heen zal brengen.

----------------------------------------------------------------------------

Aan de ene kant al wat aan zien komend, maar toch ook ineens onverwachts moest ik mijn kat Tjiby in laten slapen bij de dierenarts. Hij was net 18 jaar geworden.Wat een verdriet!! Ik heb zoveel samen met Tjiby meegemaakt in mijn leven, o.a. ook paar verhuizingen.Ontzettend veel lief en leed met die kat gedeeld! Hij was als een kind voor mij; heel bijzonder; een echt maatje.Ik zal hem vreselijk missen en nooit vergeten! Omdat hij zo bijzonder is/was voor mij, moest het afscheid ook speciaal zijn.Het Huisdieren Crematorium was dan ook het eerste waar ik aan dacht.Toen ik in de krant las dat er een Huisdieren Crematorium geopend zou worden in Deventer dit jaar, was ik er ook erg blij mee (hoe stom dat ook klinkt?!). Want mijn kat achterlaten bij de dierenarts?? Echt niet!!Een andere kat heb ik ooit begraven in een tuin; maar daar wonen we niet meer. Dus ook niet leuk achterlatend, zo achteraf. Bij het crematorium kan je afscheid nemen van je huisdier en weet je ook precies wat er met je huisdier gebeurt.Je kan helemaal zelf bepalen wat je wilt of niet wilt. Je kan de as van je huisdier ook meenemen/ophalen en desnoods nog in een sieraad of beeldje of knuffelsteen, etc. laten verwerken. Ik heb een rondleiding gehad in het crematorium en het ziet er allemaal heel verzorgd uit. Ook een koelruimte voor de overleden dieren, voor tijdelijke "opvang" tot aan de crematie. Heel fijn dat er nu in onze buurt iets is voor overleden huisdieren.Want dieren zijn ook uniek, speciaal en belangrijk in ons leven en mogen niet als "oud vuil" behandeld worden na hun dood.

----------------------------------------------------------------------------

Onze ervaring met Huisdieren Crematorium Oost Nederland is op alle fronten zeer positief.
We zijn vriendelijk ontvangen in het crematorium na het overlijden van onze poes Mila.
We ontvingen een meelevend luisterend oor en er werd met veel respect omgegaan met onze poes Mila.
We konden onze wensen kenbaar maken voor Mila en deze zijn naar volle tevredenheid uitgevoerd.
Met vriendelijke groet,

----------------------------------------------------------------------------

Na 13 en een half jaar moest ik afscheid nemen van mijn geliefde Cavalier King Charles Spaniel: Monti Sr. From the Rodali Cavalier.
Na vele jaren last van zijn hart te hebben gehad, kreeg hij er onlangs ook nog ontstekingen/tumoren in zijn keel bij, dit was voor Monti te veel, om er nog weer goed door heen te komen, hij was erg benauwd.
Zaterdagmorgen 26 juli heb ik hem in aanwezigheid van mijn geliefde partner Alex, en mijn nicht Sarah, rustig in laten slapen.
Daarna rechtstreeks door gereden naar het HDC in Deventer.
Hier werden wij zeer vriendelijk en begripvol ontvangen, waarvoor nog heel veel dank.
De crematie heeft plaatsgevonden op maandag 28 juli.
Dankbaar voor alles wat hij voor mij heeft betekend, weet ik dat hij een heel mooi plaatsje krijgt in de hondenhemel.
Met heel veel trots zal ik aan hem blijven terug denken, een prachtig dier, wat mijn leven zeer heeft verrijkt.

Wil Dolman