REFERENTIES


Referenties kunnen ook achter gelaten op onze facebook website 

Oeps

Na 12,5 jaar kwam voor ons ook het afscheid van onze lieve Oeps!

Wat fijn dat er op deze manier bij jullie afscheid genomen kan worden van je trouwe huisdier.

Wij beschouwen het als een mooie ervaring met respect voor je dier.Hartelijk dank voor alle begeleiding.

Mvg,

Fam. Schreuder Lieren

Tucker

 Beste lieve mensen,  Hierbij wil ik u duizendmaal bedanken voor wat u gedaan hebt verzorgd, van mijn huisdier van mijn poes (kat) Malaika. Jullie zijn zo lief en zal jullie ook nooit vergeten.

Vorig jaar hebben we Tucker dus onze oude bejaarde katertje ook via de dierenarts naar jullie gebracht, maar we hebben hem toen zelf opgehaald bij jullie. Ik mag jullie heel erg graag, en jullie doen het echt zorgvuldig….

EXEL

Bedankt voor de lieve woorden bij de crematie van Exel het blijft altijd een heel verdrietig afscheid van een lieve hondenvriend die ons heel veel jaren liefde heeft gegeven.  Anneke en Art van Dorp en zijn hondenvriendje Cash.  

Belim

Beste Mart en medewerkers van het HDC,

Afgelopen maandag 2 maart 2015 heb ik mijn allerliefste Belim in moeten laten slapen. ’s Middags heb ik haar samen met mijn moeder bij jullie gecremeerd. De keuze voor HDC-Oost was een bewuste. In alle jaren dat Belim bij mij was heb ik haar nooit alleen gelaten. De gedachte dat ik haar nu zij was overleden  ergens achter zou moeten laten en pas later weer kon ophalen was voor mij onverteeraar. Bij aankomst werden wij liefdevol opgevangen door Mart. In de ogen van Mart zag ik zo veel warmte en oprechte betrokkenheid. Ik wilde Belim in haar mandje opbaren. Alles mocht niets moest. In alle rust heeft Mart uitgelegd wat hoe de crematie in zijn werk zou gaan. Wij hebben eerst alles gezien en alle vragen gesteld. Wij zijn tijdens de crematie overal bij aanwezig geweest en ik heb alles zoveel mogelijk zelf gedaan dat maakt dat wij terugkijken op een heel mooi afscheid. In een woord super. Dat een afscheid van een dier zo mooi en liefdevol kan zijn. Nadat Mart eerst nog een pootafdruk heeft gemaakt heb ik Belim om 13:55 uit haar mandje gehaald en is zij gecremeerd. Tijden het crematieproces heb ik een mooi assieraad en een urn uitgezocht. 

Het gemis is ontzettend groot. Als tranen een trap konden bouwen en herinneringen een brug dan klom ik hoog de hemel in en bracht ik je mee terug. Ruim 16 jaar geleden is Belim bij mij aan komen lopen. Langzaam veroverde zij mijn huis en mijn hart. Belim was mijn beste maatje. Zij was er altijd voor mij;  wij begrepen elkaar. Sinds eerste kerstdag 2014 wist ik dat Belim ziek was en dat zij niet meer beter zou worden. Belim heeft mij op haar afscheid voorbereid door langzaam afscheid te nemen. Zij kwam niet meer bij mij slapen en langzaam zonderde zij zich steeds meer af. Het gemis en de stilte zijn er echter niet minder om. Op haar poezenmanier heeft zij mij laten weten dat het genoeg was. 

Dag allerliefste poezenkind, allerliefste lapjeskat, trouwe huisgenoot en allerbeste maatje. Dank je wel dat jij er altijd voor mij was. Jij maakte mijn huis tot thuis. Tot het laatst toe ben ik bij je gebleven en heb ik je vastgehouden en geknuffeld. Op 2 maart 2015 ben je rond 9:15 uur thuis vredig ingeslapen. Ik zal je nooit vergeten en ik mis je vreselijk. Belim was mijn liefste en trouwste maatje, een top kat. Miauw van jou lieve Belim. 

Het is nu vreselijk stil in huis. Ik mis Belim nog iedere dag. Vriendschap van een kat is vriendschap voor het leven. Voor een ander niet te zien hoeveel liefde een kat kan geven.

Shumbwa

Ontzettend BEDANKT lieve mensen van hdc voor het fijne afscheid dat we toch aan jullie hebben te danken, zo bijzonder zoals jullie het doen, ons verdriet is groot maar jullie hebben het iets makkelijker voor ons gemaakt door alles wat jullie die ochtend voor ons gedaan en betekend hebben, jullie zijn GEWELDIG!

Lieve groeten van Margret en Daniel Lamboo

Nike

Brief van Nike 22-05-2012 – † 25-02-2015

Lief vrouwtje…………Until we meet again!!!!!!

Ik weet wat je denkt. Je denkt dat ik dood ben. Omdat je me niet meer kunt zien met je menselijke ogen,

omdat je me niet kan voelen met je handen of me in je armen kan houden. Je denkt dat ik voor altijd weg ben.

Je herinnert je hoe ik eruit zag toen ik ging en je kan je niet voorstellen dat ik op een andere plek verder leef.

Je bent verscheurd met verdriet en pijn over onze scheiding en het maakt je blind voor datgene wat vlak bij je is….IK.

Hoe vaak is je nu al verteld dat ik dood ben en dat e er nu maar overheen moet zijn! Hoe vaak heb je jezelf in slaap

gehuild omdat je je niet begrepen voelt, denkend dat je je er maar overheen moet zetten omdat mensen zeggen

dat het normaal is? Hoe vaak heb je jezelf gepijnigd omdat je niet bereid bent te accepteren dat ik dood ben.

Terwijl niemand het schijnt te begrijpen. Ik wil dat je iets voor met doet. Ga terug in de tijd met me. Herinner je de

dag dat je me mee naar huis nam. Was ik niet het meest intrigerende schepsel dat je ooit ontmoet hebt?

Keek ik niet naar e met totale liefde, zodat je niets liever wilde da n de rest van je leven met me te delen.

Dit wilde ik ook! Herinner je de dagen nog waarin ik jong en gezond was, en de dingen die wel allemaal samen deden?

Je was zo trots op me! Ik was je beste vriend die voor je zorgde als je huilde, boos was of verdrietig.

En wanneer je door verplichtingen niet zoveel tijd voor me had, wachtte ik geduldig op je. Ik was er altijd voor je.

Ik keek naar je met acceptatie, liefde en geduld dat je je soms een beetje onwaardig voelde. Je was in mijn ogen

nooit onwaardig. Ik was je beste vriend, wat je ook deed of zei. Ik keek naar je met zoveel warmte en begrip dat

je je overspoeld voelde. Ik kon niet genoeg van je krijgen. Herinner je de laatste keer dat we elkaar met aardse ogen zagen.

Je probeerde dapper te zijn, maar ik wist dat je huilde. Ik ken je te goed, beter dan wie dan ook in de wereld.

Ik keek naar je met puur vertrouwen en liefde, en je wilde me wel voor eeuwig veilig bij je houden.

Je beloofde me dat je altijd van me zou houden. Ik geloofde je. Waarom heb je me dan laten gaan door te geloven dat

ik niet meer besta? Herinner je de diepte in mijn ogen, al die keren dat ik naar je keek met acceptatie, geduld, vertrouwen

en liefde. Wie heeft die diepte en liefde gemaakt? Welke schepper zou ons lied van vreugde en liefde te niet doen? Ik ben

niet langer een aards figuur. Maar mijn lichaam zou alleen maar een leeg omhulsel zijn als het niet gevuld was geweest met

mijn ziel, mijn geest, mijn liefdevol licht.

Toen we elkaar ontmoetten was ik schattig en lief. Wat was onze relatie geweest als dat alles was dat ik kon zijn.

Hoe had je van me kunnen houden als ik geen geestelijke diepgang had gehad?

Wij zijn allemaal gemaakt van energie dat diep in ons zit. Het is onze ziel, onze geest, ons liefhebbende licht.

Het is energie dat leven is. Het heeft geen begin en geen eind. Het is er gewoon en zal er altijd zijn.

Zonder dat zou er geen leven zijn, je kan het niet zien of vasthouden, je kan alleen maar weten dat het er is.

Het is een weten zoals dat je weet dat onze liefde bestond. Die liefde kon je niet vasthouden of zien, je kon alleen weten dat

het er was. Ze zeggen dat je me maar moet vergeten, dat je me nooit meer zal zien omdat dieren niet naar de hemel gaan.

Ik ben hier om je iets anders te vertellen. Jij was mijn eeuwige liefde waard, net als ik de jouwe waard was.

Denk je echt dat die liefde voor altijd van ons weggenomen zou worden door een schepper alleen maar omdat ik geen mens was?

Was ik geen levend, ademend, liefhebbend wezen? Hoe had ik kunnen bestaan als ik geen ziel, geen energie, geen liefdevol licht had?

En als dit licht er altijd zal zijn, hoe kan ik dan dood zijn, als mijn wezen niet van de energie van het leven was, hoe had ik dan kunnen leven?

JIJ WEET BETER!!!!!

Je huilt omdat je me mist. Ik mis jou ook. Ik mis de buikkriebels, de omhelzingen en de kussens die we deelden.

Maar het leven gaat door na deze geweldige waardevolle fysieke omgeving. Ik kwam hier om een nieuw leven te leiden.

Ik ging niet weg omdat ik niet meer van je houd of omdat ik iets beters wilde. Ik ging weg omdat het tijd was voor de volgende fase

in mijn bestaan, iets wat alle levende wezens ooit moeten doen. Mijn aanwezigheid in jouw leven was en is een gave die je moet eren.

Net zoals ik jou eerde. Leven is niet alleen maar simpelweg in een lichaam geboren worden, een paar jaar te leven om dan te sterven.

Energie kan niet sterven. We krijgen tijd in een lichaam zodat we kunnen leren, delen en groeien. Het bereid ons voor op de volgende

fase van ons bestaan. Het lichaam houd de echte levensenergie in zich, onze ziel. Zonder dat zouden onze lichamen leeg zijn.

Zonder onze energie zouden we inderdaad dood zijn, en konden we nooit onze liefde voor elkaar ervaren. Je zegt dat je alleen nog

maar herinneringen hebt. Dit is niet waar. Weet je, toen ik mijn aardse lichaam verliet, liet ik iets bij je achter. Je kan het niet aanraken

of vasthouden, daar is het te groot voor. Ik liet een stukje van mijn ziel bij je achter. Ik plaatste het naast jouw ziel, dat vond ik een passende

plaats omdat we altijd samen waren in het aardse leven. Ik hou teveel van je om je alleen maar met herinneringen achter te laten,

omdat herinneringen vervagen. Ik hou teveel van je om zomaar te verdwijnen. Het zou te egoïstisch van me zijn om liefde en licht uit je

leven weg te nemen. Ik begrijp je tranen. Iedere traan is een bewijs van jouw liefde voor mij, en ik voel me vereerd en nederig.

Maar vergeet niet de goede dingen die we deelden. Denk daaraan en glimlacht dus. Dat is een eer voor mij. En als je me nodig hebt zal ik er zijn.

Sluit je ogen, adem diep en langzaam en haal mij voor de geest. Sluit de wereld even af, en sluit je ideeën over dood af. Geef me een kans.

Zoek naar subtiele signalen die ik je stuur. Hou niet op trots op mij te zijn. Ik ben een vriend waar je trots op kunt zijn. Ik ben nog steeds je

vriend. Houd mijn dood niet in je gedachten, maar eer en vier mijn eeuwige leven. Want het is eeuwig, net zoals mijn liefde voor jou.

TOT WEDERZIEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!

JOUW NIKE

Maxl

Wij hebben plotseling afscheid moeten nemen van onze lieve berner beer Maxl. Na een week prostaatproblemen en een antibioticakuur begonnen een week later de problemen. Maxl begon kortademig te worden, een rare blik in zijn ogen te krijgen en sliep veel en bewegen alleen het hoognodige. Onze Maxl kenden wij als zeer hyper actief, aanhankelijk, zeer aanwezig op een leuke manier en gewoon altijd in de buurt. Dit wat we zagen was onze Maxl niet meer. Onze zorgen begonnen steeds groter te worden omdat wij een dikke 6/7 jaar geleden onze eerste “beer” hebben verloren aan botkanker.

Omdat wij twee berners hadden en Moritz van nog geen anderhalf jaar oud achterbleef en het rouwproces niet trok, hebben wij Maxl opgehaald en zijn ver België ingereden om Moritz een maatje te geven om voor te zorgen en om uit zijn rouwproces te komen. Normaliter is dit niet goed, maar Moritz bloeide na het eerste lebber contact met Maxltje helemaal op. Ze zijn in al die jaren onafscheidelijk geweest en waren broertjes door dik en dun. Dat wij onze “beren” zien als gezinsleden en kinderen hebben wij altijd het standpunt gehad wat er ook gebeurd, jullie zullen altijd bij ons blijven en is een crematie voor ons de oplossing.  

Wij hebben bij de crematie van onze eerste beer een zeer nare nasmaak overgehouden omdat het crematorium (in onze ogen) niet meegaand was wat je eigenlijk nodig hebt in het proces, ontvangst, opbaring en ophalen van de as waren heel erg te noemen en hebben wij veel tranen extra gelaten en dit moet niet zo zijn.

Daarom hebben wij toen Maxl op 24 februari 2015 ingeslapen is gekozen dit niet meer daar te laten doen maar bewust te kiezen voor jullie crematorium. De recensies zijn geweldig als je ze leest en dit hebben wij ook zo mogen ervaren. 

Een afscheid van je geliefde viervoeter en broertje van onze Moritz is niet niks en heb je alle steun, een luisterend oor, warmte en begrip nodig.
Dit hebben wij bij jullie allemaal mogen ervaren en waren de zware knikkende knietjes, lood in de schoenen bij de entree gelukkig verdwenen.
De ontvangst was hartverwarmend ook voor Moritz, de opbaring van onze grote kanjer, onze lieverd fantastisch. Maxl lag er bij om te knuffelen, zo lief, zo teder en vooral opgebaard met veel zorg. Dit hebben wij de eerste keer ook zo gemist. 
Door jullie een aai van zijn poot, een lief woordje voor Maxl, de tederheid en zo respectvol is in een woord geweldig te noemen. Samen de rozen neerleggen, de begeleiding bij het afscheid, een bakje water voor Moritz en dat je rustig je tijd kan nemen voor het afscheid is zo fijn.
 

Kortom een waardig afscheid van onze Belgisch zotteke, onze kanjer Maxl die een enorme leegte achterlaat bij ons en bij vooral bij Moritz. Maar jullie hebben ons gesterkt om dit enorme zware verlies te kunnen gaan verwerken. Wij bedanken jullie hier enorm voor en hebben wij respect voor het prachtige werk wat jullie voor ons baasjes en broertjes/zusjes doen.

Duke

Lieve mensen van het hdc,

Langs deze weg willen wij jullie bedanken voor de waardige manier van afscheid nemen van onze trouwe vriend Duke die op nog veel te jonge leeftijd van ons is weg genomen. Op 25 januari 2006 geboren en, hoe cru, op 4 oktober 2014 overleden. 

De manier waarop jullie ons een goed gevoel gaven bij het afscheid zullen we niet snel vergeten. 

Wij hopen dat Duke het bij ons naar zijn zin heeft gehad, wij hebben het met Duke zeker naar onze zin gehad. 

Wij hebben samen ongelooflijk veel plezier gehad, zo’n kanjer zullen we niet snel weer vinden.  

Duke laat een spoor van herinneringen na.  

Demi

 Lief vrouwtje,

Via baasje mijn laatste woordjes aan jou want ik wil je bedanken voor al je goede zorgen.

Ik heb een fijne tijd bij je gehad, je hebt me goed verzorgd, veel geknuffeld en we hoorden echt bij elkaar. We waren goede vriendinnen en zullen elkaar erg gaan missen.

Toch is het niet erg dat ik er niet meer ben, ik was ziek, heel erg. Misschien al een hele tijd. Ik had de laatste tijd niet meer zo’n zin in wandelen, snoepjes en andere dingen. Ik was moe en lusteloos, werd 

zwakker en kon moeilijk adem halen.

Eigenlijk heb je me gered, dank je wel daarvoor. Ik ben fijn ingeslapen in je armen, dat deed me goed. Nu heb ik geen pijn meer en morgen ben ik alweer thuis, dan kun je de hele dag weer met me praten en naar me kijken.

Laten we maar terug kijken op een fijne tijd en vooruit kijken naar een periode zonder pijn.

Dank je wel voor alles.

Lik Demi

“Wanneer je verdrietig bent, kijk dan

Opnieuw in je hart en je zult zien dat je

Huilt om wat je vreugde schonk” 

Bertje

Hartelijk dank voor de  goede verzorging van de crematie van onze schildpad Bertje.   

Met vriendelijke groet, 

Riky en André Raaijmakers,

Zwolle 

Huisdieren Crematorium Oost Nederland

Zweedsestraat 19-D
7418 BG Deventer
Telefoon: 0570 625 968
E-mail: info@hdc-oost.nl

REFERENTIES


Referenties kunnen ook achter gelaten op onze facebook website 

Oeps

Na 12,5 jaar kwam voor ons ook het afscheid van onze lieve Oeps!

Wat fijn dat er op deze manier bij jullie afscheid genomen kan worden van je trouwe huisdier.

Wij beschouwen het als een mooie ervaring met respect voor je dier.Hartelijk dank voor alle begeleiding.

Mvg,

Fam. Schreuder Lieren

Tucker

 Beste lieve mensen,  Hierbij wil ik u duizendmaal bedanken voor wat u gedaan hebt verzorgd, van mijn huisdier van mijn poes (kat) Malaika. Jullie zijn zo lief en zal jullie ook nooit vergeten.

Vorig jaar hebben we Tucker dus onze oude bejaarde katertje ook via de dierenarts naar jullie gebracht, maar we hebben hem toen zelf opgehaald bij jullie. Ik mag jullie heel erg graag, en jullie doen het echt zorgvuldig….

EXEL

Bedankt voor de lieve woorden bij de crematie van Exel het blijft altijd een heel verdrietig afscheid van een lieve hondenvriend die ons heel veel jaren liefde heeft gegeven.  Anneke en Art van Dorp en zijn hondenvriendje Cash.  

Belim

Beste Mart en medewerkers van het HDC,

Afgelopen maandag 2 maart 2015 heb ik mijn allerliefste Belim in moeten laten slapen. ’s Middags heb ik haar samen met mijn moeder bij jullie gecremeerd. De keuze voor HDC-Oost was een bewuste. In alle jaren dat Belim bij mij was heb ik haar nooit alleen gelaten. De gedachte dat ik haar nu zij was overleden  ergens achter zou moeten laten en pas later weer kon ophalen was voor mij onverteeraar. Bij aankomst werden wij liefdevol opgevangen door Mart. In de ogen van Mart zag ik zo veel warmte en oprechte betrokkenheid. Ik wilde Belim in haar mandje opbaren. Alles mocht niets moest. In alle rust heeft Mart uitgelegd wat hoe de crematie in zijn werk zou gaan. Wij hebben eerst alles gezien en alle vragen gesteld. Wij zijn tijdens de crematie overal bij aanwezig geweest en ik heb alles zoveel mogelijk zelf gedaan dat maakt dat wij terugkijken op een heel mooi afscheid. In een woord super. Dat een afscheid van een dier zo mooi en liefdevol kan zijn. Nadat Mart eerst nog een pootafdruk heeft gemaakt heb ik Belim om 13:55 uit haar mandje gehaald en is zij gecremeerd. Tijden het crematieproces heb ik een mooi assieraad en een urn uitgezocht. 

Het gemis is ontzettend groot. Als tranen een trap konden bouwen en herinneringen een brug dan klom ik hoog de hemel in en bracht ik je mee terug. Ruim 16 jaar geleden is Belim bij mij aan komen lopen. Langzaam veroverde zij mijn huis en mijn hart. Belim was mijn beste maatje. Zij was er altijd voor mij;  wij begrepen elkaar. Sinds eerste kerstdag 2014 wist ik dat Belim ziek was en dat zij niet meer beter zou worden. Belim heeft mij op haar afscheid voorbereid door langzaam afscheid te nemen. Zij kwam niet meer bij mij slapen en langzaam zonderde zij zich steeds meer af. Het gemis en de stilte zijn er echter niet minder om. Op haar poezenmanier heeft zij mij laten weten dat het genoeg was. 

Dag allerliefste poezenkind, allerliefste lapjeskat, trouwe huisgenoot en allerbeste maatje. Dank je wel dat jij er altijd voor mij was. Jij maakte mijn huis tot thuis. Tot het laatst toe ben ik bij je gebleven en heb ik je vastgehouden en geknuffeld. Op 2 maart 2015 ben je rond 9:15 uur thuis vredig ingeslapen. Ik zal je nooit vergeten en ik mis je vreselijk. Belim was mijn liefste en trouwste maatje, een top kat. Miauw van jou lieve Belim. 

Het is nu vreselijk stil in huis. Ik mis Belim nog iedere dag. Vriendschap van een kat is vriendschap voor het leven. Voor een ander niet te zien hoeveel liefde een kat kan geven.

Shumbwa

Ontzettend BEDANKT lieve mensen van hdc voor het fijne afscheid dat we toch aan jullie hebben te danken, zo bijzonder zoals jullie het doen, ons verdriet is groot maar jullie hebben het iets makkelijker voor ons gemaakt door alles wat jullie die ochtend voor ons gedaan en betekend hebben, jullie zijn GEWELDIG!

Lieve groeten van Margret en Daniel Lamboo

Nike

Brief van Nike 22-05-2012 – † 25-02-2015

Lief vrouwtje…………Until we meet again!!!!!!

Ik weet wat je denkt. Je denkt dat ik dood ben. Omdat je me niet meer kunt zien met je menselijke ogen,

omdat je me niet kan voelen met je handen of me in je armen kan houden. Je denkt dat ik voor altijd weg ben.

Je herinnert je hoe ik eruit zag toen ik ging en je kan je niet voorstellen dat ik op een andere plek verder leef.

Je bent verscheurd met verdriet en pijn over onze scheiding en het maakt je blind voor datgene wat vlak bij je is….IK.

Hoe vaak is je nu al verteld dat ik dood ben en dat e er nu maar overheen moet zijn! Hoe vaak heb je jezelf in slaap

gehuild omdat je je niet begrepen voelt, denkend dat je je er maar overheen moet zetten omdat mensen zeggen

dat het normaal is? Hoe vaak heb je jezelf gepijnigd omdat je niet bereid bent te accepteren dat ik dood ben.

Terwijl niemand het schijnt te begrijpen. Ik wil dat je iets voor met doet. Ga terug in de tijd met me. Herinner je de

dag dat je me mee naar huis nam. Was ik niet het meest intrigerende schepsel dat je ooit ontmoet hebt?

Keek ik niet naar e met totale liefde, zodat je niets liever wilde da n de rest van je leven met me te delen.

Dit wilde ik ook! Herinner je de dagen nog waarin ik jong en gezond was, en de dingen die wel allemaal samen deden?

Je was zo trots op me! Ik was je beste vriend die voor je zorgde als je huilde, boos was of verdrietig.

En wanneer je door verplichtingen niet zoveel tijd voor me had, wachtte ik geduldig op je. Ik was er altijd voor je.

Ik keek naar je met acceptatie, liefde en geduld dat je je soms een beetje onwaardig voelde. Je was in mijn ogen

nooit onwaardig. Ik was je beste vriend, wat je ook deed of zei. Ik keek naar je met zoveel warmte en begrip dat

je je overspoeld voelde. Ik kon niet genoeg van je krijgen. Herinner je de laatste keer dat we elkaar met aardse ogen zagen.

Je probeerde dapper te zijn, maar ik wist dat je huilde. Ik ken je te goed, beter dan wie dan ook in de wereld.

Ik keek naar je met puur vertrouwen en liefde, en je wilde me wel voor eeuwig veilig bij je houden.

Je beloofde me dat je altijd van me zou houden. Ik geloofde je. Waarom heb je me dan laten gaan door te geloven dat

ik niet meer besta? Herinner je de diepte in mijn ogen, al die keren dat ik naar je keek met acceptatie, geduld, vertrouwen

en liefde. Wie heeft die diepte en liefde gemaakt? Welke schepper zou ons lied van vreugde en liefde te niet doen? Ik ben

niet langer een aards figuur. Maar mijn lichaam zou alleen maar een leeg omhulsel zijn als het niet gevuld was geweest met

mijn ziel, mijn geest, mijn liefdevol licht.

Toen we elkaar ontmoetten was ik schattig en lief. Wat was onze relatie geweest als dat alles was dat ik kon zijn.

Hoe had je van me kunnen houden als ik geen geestelijke diepgang had gehad?

Wij zijn allemaal gemaakt van energie dat diep in ons zit. Het is onze ziel, onze geest, ons liefhebbende licht.

Het is energie dat leven is. Het heeft geen begin en geen eind. Het is er gewoon en zal er altijd zijn.

Zonder dat zou er geen leven zijn, je kan het niet zien of vasthouden, je kan alleen maar weten dat het er is.

Het is een weten zoals dat je weet dat onze liefde bestond. Die liefde kon je niet vasthouden of zien, je kon alleen weten dat

het er was. Ze zeggen dat je me maar moet vergeten, dat je me nooit meer zal zien omdat dieren niet naar de hemel gaan.

Ik ben hier om je iets anders te vertellen. Jij was mijn eeuwige liefde waard, net als ik de jouwe waard was.

Denk je echt dat die liefde voor altijd van ons weggenomen zou worden door een schepper alleen maar omdat ik geen mens was?

Was ik geen levend, ademend, liefhebbend wezen? Hoe had ik kunnen bestaan als ik geen ziel, geen energie, geen liefdevol licht had?

En als dit licht er altijd zal zijn, hoe kan ik dan dood zijn, als mijn wezen niet van de energie van het leven was, hoe had ik dan kunnen leven?

JIJ WEET BETER!!!!!

Je huilt omdat je me mist. Ik mis jou ook. Ik mis de buikkriebels, de omhelzingen en de kussens die we deelden.

Maar het leven gaat door na deze geweldige waardevolle fysieke omgeving. Ik kwam hier om een nieuw leven te leiden.

Ik ging niet weg omdat ik niet meer van je houd of omdat ik iets beters wilde. Ik ging weg omdat het tijd was voor de volgende fase

in mijn bestaan, iets wat alle levende wezens ooit moeten doen. Mijn aanwezigheid in jouw leven was en is een gave die je moet eren.

Net zoals ik jou eerde. Leven is niet alleen maar simpelweg in een lichaam geboren worden, een paar jaar te leven om dan te sterven.

Energie kan niet sterven. We krijgen tijd in een lichaam zodat we kunnen leren, delen en groeien. Het bereid ons voor op de volgende

fase van ons bestaan. Het lichaam houd de echte levensenergie in zich, onze ziel. Zonder dat zouden onze lichamen leeg zijn.

Zonder onze energie zouden we inderdaad dood zijn, en konden we nooit onze liefde voor elkaar ervaren. Je zegt dat je alleen nog

maar herinneringen hebt. Dit is niet waar. Weet je, toen ik mijn aardse lichaam verliet, liet ik iets bij je achter. Je kan het niet aanraken

of vasthouden, daar is het te groot voor. Ik liet een stukje van mijn ziel bij je achter. Ik plaatste het naast jouw ziel, dat vond ik een passende

plaats omdat we altijd samen waren in het aardse leven. Ik hou teveel van je om je alleen maar met herinneringen achter te laten,

omdat herinneringen vervagen. Ik hou teveel van je om zomaar te verdwijnen. Het zou te egoïstisch van me zijn om liefde en licht uit je

leven weg te nemen. Ik begrijp je tranen. Iedere traan is een bewijs van jouw liefde voor mij, en ik voel me vereerd en nederig.

Maar vergeet niet de goede dingen die we deelden. Denk daaraan en glimlacht dus. Dat is een eer voor mij. En als je me nodig hebt zal ik er zijn.

Sluit je ogen, adem diep en langzaam en haal mij voor de geest. Sluit de wereld even af, en sluit je ideeën over dood af. Geef me een kans.

Zoek naar subtiele signalen die ik je stuur. Hou niet op trots op mij te zijn. Ik ben een vriend waar je trots op kunt zijn. Ik ben nog steeds je

vriend. Houd mijn dood niet in je gedachten, maar eer en vier mijn eeuwige leven. Want het is eeuwig, net zoals mijn liefde voor jou.

TOT WEDERZIEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!

JOUW NIKE

Maxl

Wij hebben plotseling afscheid moeten nemen van onze lieve berner beer Maxl. Na een week prostaatproblemen en een antibioticakuur begonnen een week later de problemen. Maxl begon kortademig te worden, een rare blik in zijn ogen te krijgen en sliep veel en bewegen alleen het hoognodige. Onze Maxl kenden wij als zeer hyper actief, aanhankelijk, zeer aanwezig op een leuke manier en gewoon altijd in de buurt. Dit wat we zagen was onze Maxl niet meer. Onze zorgen begonnen steeds groter te worden omdat wij een dikke 6/7 jaar geleden onze eerste “beer” hebben verloren aan botkanker.

Omdat wij twee berners hadden en Moritz van nog geen anderhalf jaar oud achterbleef en het rouwproces niet trok, hebben wij Maxl opgehaald en zijn ver België ingereden om Moritz een maatje te geven om voor te zorgen en om uit zijn rouwproces te komen. Normaliter is dit niet goed, maar Moritz bloeide na het eerste lebber contact met Maxltje helemaal op. Ze zijn in al die jaren onafscheidelijk geweest en waren broertjes door dik en dun. Dat wij onze “beren” zien als gezinsleden en kinderen hebben wij altijd het standpunt gehad wat er ook gebeurd, jullie zullen altijd bij ons blijven en is een crematie voor ons de oplossing.  

Wij hebben bij de crematie van onze eerste beer een zeer nare nasmaak overgehouden omdat het crematorium (in onze ogen) niet meegaand was wat je eigenlijk nodig hebt in het proces, ontvangst, opbaring en ophalen van de as waren heel erg te noemen en hebben wij veel tranen extra gelaten en dit moet niet zo zijn.

Daarom hebben wij toen Maxl op 24 februari 2015 ingeslapen is gekozen dit niet meer daar te laten doen maar bewust te kiezen voor jullie crematorium. De recensies zijn geweldig als je ze leest en dit hebben wij ook zo mogen ervaren. 

Een afscheid van je geliefde viervoeter en broertje van onze Moritz is niet niks en heb je alle steun, een luisterend oor, warmte en begrip nodig.
Dit hebben wij bij jullie allemaal mogen ervaren en waren de zware knikkende knietjes, lood in de schoenen bij de entree gelukkig verdwenen.
De ontvangst was hartverwarmend ook voor Moritz, de opbaring van onze grote kanjer, onze lieverd fantastisch. Maxl lag er bij om te knuffelen, zo lief, zo teder en vooral opgebaard met veel zorg. Dit hebben wij de eerste keer ook zo gemist. 
Door jullie een aai van zijn poot, een lief woordje voor Maxl, de tederheid en zo respectvol is in een woord geweldig te noemen. Samen de rozen neerleggen, de begeleiding bij het afscheid, een bakje water voor Moritz en dat je rustig je tijd kan nemen voor het afscheid is zo fijn.
 

Kortom een waardig afscheid van onze Belgisch zotteke, onze kanjer Maxl die een enorme leegte achterlaat bij ons en bij vooral bij Moritz. Maar jullie hebben ons gesterkt om dit enorme zware verlies te kunnen gaan verwerken. Wij bedanken jullie hier enorm voor en hebben wij respect voor het prachtige werk wat jullie voor ons baasjes en broertjes/zusjes doen.

Duke

Lieve mensen van het hdc,

Langs deze weg willen wij jullie bedanken voor de waardige manier van afscheid nemen van onze trouwe vriend Duke die op nog veel te jonge leeftijd van ons is weg genomen. Op 25 januari 2006 geboren en, hoe cru, op 4 oktober 2014 overleden. 

De manier waarop jullie ons een goed gevoel gaven bij het afscheid zullen we niet snel vergeten. 

Wij hopen dat Duke het bij ons naar zijn zin heeft gehad, wij hebben het met Duke zeker naar onze zin gehad. 

Wij hebben samen ongelooflijk veel plezier gehad, zo’n kanjer zullen we niet snel weer vinden.  

Duke laat een spoor van herinneringen na.  

Demi

 Lief vrouwtje,

Via baasje mijn laatste woordjes aan jou want ik wil je bedanken voor al je goede zorgen.

Ik heb een fijne tijd bij je gehad, je hebt me goed verzorgd, veel geknuffeld en we hoorden echt bij elkaar. We waren goede vriendinnen en zullen elkaar erg gaan missen.

Toch is het niet erg dat ik er niet meer ben, ik was ziek, heel erg. Misschien al een hele tijd. Ik had de laatste tijd niet meer zo’n zin in wandelen, snoepjes en andere dingen. Ik was moe en lusteloos, werd 

zwakker en kon moeilijk adem halen.

Eigenlijk heb je me gered, dank je wel daarvoor. Ik ben fijn ingeslapen in je armen, dat deed me goed. Nu heb ik geen pijn meer en morgen ben ik alweer thuis, dan kun je de hele dag weer met me praten en naar me kijken.

Laten we maar terug kijken op een fijne tijd en vooruit kijken naar een periode zonder pijn.

Dank je wel voor alles.

Lik Demi

“Wanneer je verdrietig bent, kijk dan

Opnieuw in je hart en je zult zien dat je

Huilt om wat je vreugde schonk” 

Bertje

Hartelijk dank voor de  goede verzorging van de crematie van onze schildpad Bertje.   

Met vriendelijke groet, 

Riky en André Raaijmakers,

Zwolle